Blog4892: Noordwijk Vóór Dag en Dauw

Je mag hem hebben. De foto is genomen vanaf duinen bij de Northgodreef. Gr. Mien

in het ochtendgloren, de maan deed verwoede pogingen om zich achter de ochtendmist vandaan te klauteren en de kerktorens in de verte werden schimmig zichtbaar hun laatste tijd is gekomen een druïde zag dit beeldt en achter hem liggen grauwe duistere stam Vikingen die de vorige avond met hun draken schepen zo snel en rank als de venus van milo op deze kusten zijn neder gestreken om te halen wat er te halen valt te branden wat er te branden valt en het zwaard te houwen wat er te houwen valt zo ziet het beeldt eruit en zo ziet het er ook uit zo als het begint in een tijd uit de geschriften die er nog zijn over deze periode die eerst de geestelijkheid stuurt uit overzee en daar achter de wilde hordes die zich verrijken met de oermenselijke driften die toen en zelfs nu werden worden gestaafd om te plunderen en brandschatten de vikingen en de spanjaarden en fransen en zelfs recent duitsers zagen dit beeldt opdoemen uit de flarden van de ochtend nevel aanvallende ruiters op paarden houwitsers en wilde mannen met vuurpotten en strokarren om de kerken voor alle tijden in brand te steken altijd branden de kerken in ieder conflict dat men gelegaliseerd heeft om het te wettigen schrijf het zoveel mogelijk in tegen woordige tijd want het kan zo maar gebeuren als je verleden terug haalt is het verleden niet verdwenen dan is het weer aanwezig op dat moment beschouwelijk en vatbaar sommigen doen het draaien van lichaam en geest in bed over honderden pagina s te beschrijven perigort beschreef alle manoeuvre s uit napoleons zijn tactisch gevoerde veldslagen hij scheen ze zelf te ontwerpen en liet het verkeerde manuscript vergeten in een koets achter dat werd gebruikt bij het fatale bij waterloo tenminste dat denk ik even zo in de trand van jp sartre die altijd heeft over deze perigort of zo een type naam kan het zo snel niet meer traceren uit schemer oorlog het manuscript dat in een trein van trier naar parijs opdook en op de vermiste vijf cahiers na die nooit meer zijn terug gevonden wellicht het beste wat poupou schreef volgens castor over het begin van het denken van deze meesterlijke schriftsteller de opties zijn de werkelijke toekomst,zin van mijn heden.maar die toekomst ,toekomst van de wereld,toekomst van het zelf,is trancendent aan het bewustzijn vgl j.p….