Blog4893: Atlas van Noordwijk (2)

Leuk !

jullie lachen wel in de zaal en thuis huilen ze en de gene die lachen weten precies hoe het zit en hoe het werkt dat is de slogan die uit gewerkt moet worden om het dorp uit zijn vast zittend isolement en zijn gecreëerd vacuüm te halen op economisch bestuurlijk en sociaal spectrum om verder als gemeenschap te mogen gaan met een andere spreker had het over de concurrentie positie dan ziet men echt niet wat er speelt en wat er op het spel staat wat er om je heen gebeurt en het zal wel moeilijk wezen om het te doorgronden wanneer men zoals gewoonlijk met zichzelf bezig is en niet waar de afvaardiging voor dient en zich in de materie van rader in het uurwerk laat meeslepen met de bestaande modus en men out de box stappen denken een brug te ver vindt die te wankel en te fragiel voor an sich cv is die tekort komen en niet zelfstandig kunnen denken door zich op de vlakte te houden en toch zal het wat de authentieke spreker b verwoorde moeten gebeuren men zal op zero moeten aanvangen voor dat men verder gaat dat weer op het zelfde uitkomt omdat de gegeven modus versleten is en achterhaald voor de mensen er in te laten geloven dat weten ze al en morren om meer en vooral anders omdat de kosten en levensstandaard met in achterkamertjes miljoenen worden uit gegeven en men weet verklaarbaar waar aan dan en hoe is het ontstaan is men te groot om de hand in eigen boezem te steken de oppositie zit ook in de zelfde modus maar door toe-eigening van het bestaande bestaat er geen parallel modus waar men de ideeën van kan aan passen macht is uit en van de marges schijnt te moeten komen niet om de retoriek maar om de gene die de boodschap van de richting uitdragen in te laten zien dat je zo niet verder kan gaan en maar roepen dat stemmen democ is wat het dus niet is als je de oude inzichten en methodiek vasthoudt en denkt dat je goed doet om dat je meerderheid creëert wie dat denkt denkt als de ezel die drie keer op het zelfde punt uit kwam en zich afvroeg hoe dit kwam dat hij zich alleen met deze omgeving identificerende wat dus gebeurt macht is verslavend en blind dat is de kern van de zaak en daarna zijn we alles vergeten en gaan we verder op de richtlijnen onze strategie en verdere technocratie wat zich vervreemde aan de basis en niet wordt herkend en zo zal het wel doorgaan en de rest is roepende in de woestijn maar de geschiedenis leerde dat er een punt is genoeg is genoeg wat het bestaande is de spiegel van het andere onbekende….dat gebeurt eens vroeg of laat,..