fotofotofotoDe Watertoren van Noordwijk werd gebouwd in 1917 en was tevens bedoeld als uitkijktoren, reden waarom er een trappenhuis is aangebouwd. Om op de bouwkosten te besparen is de toren op een duin gebouwd. De watertoren is ontworpen door F.A. Warners. De muren bestonden uit baksteen, maar werden bij een restauratie in 1968 voorzien van een laag spuitbeton. De watertoren is 23 meter hoog, maar het voetstuk staat 17,65 meter boven NAP. De toren heeft een waterreservoir van 225 m³. De draagconstructie is metselwerk.
Het ding is als watertoren niet meer in gebruik en in 2001 lanceerde de gemeente een architectuurconcours om een nieuwe functie voor de kolos te vinden. CSAR Architects uit Delft wilden wel meedoen en boden zich aldus aan op hun website (naar de beste traditie van Nederlanders met een beetje verbeelding: in het Engels): For our competition entry it was decided to functionally split the water tower in two. The upper part would be a public area containing viewing platform and gallery space while the lower half would be private, our new home. To retain the tower’s original character only three interventions were to be made, three large windows inserted through the curved water tank wall. To tie the large openings to the characteristic architecture of the tower, curved wooden lamellas are positioned in front, which also provide shade and privacy. Wat er van geworden is, van dit ontwerp, weet ik niet. Ik weet niet of er ueberhaupt een bruikbaar alternatief voor de toren gevonden is. Voor mij had het ding altijd een gewijde uitstraling, trots en monumentaal zoals die uittorende (sic!) boven Noordwijk, wat plots en verlaten uit het duin oprijzend. Ze mogen er alles van maken als ze die buitenkant maar heel laten, als ze – niets is zeker in Noordwijk – de mastodont maar laten staan.