Zo’n tien jaar geleden schreef ik een blog over de roman “Eerst grijs, dan wit, dan blauw” van Margriet de Moor. Het verhaal (met hoofdrolspelers Robert en Magda) speelt deels in Noordwijk en daarover schreef De Moor ooit het volgende: Wanneer ik op afstand aan Noordwijk denk, dan zie ik Magda een haring eten aan een stalletje in de Hoofdstraat, of zie ik haar met haar man Robert op een broeierige warme zomeravond nog een wandeling gaan maken. Ze dalen de trap van dennenstammetjes af van hun huis, hoog op het duin, naar de weg. Ze doen dat en blijven dat doen, tot in alle eeuwigheid, gek is dat, zoals ook dat huis – ik heb toen gedacht aan “De Lupine”, zou het er nog zijn? – voor altijd zal blijven bestaan  (Margriet de Moor: “Uitzicht tot aan Engeland”, in: “Zomer aan Zee, verhalen over Nederlandsde en Vlaamse stranden”, Meulenhoff, 2006)

Ik wist niet waar “De Lupine” precies staat, heb er nog wel eens navraag naar gedaan, maar nooit een antwoord gevonden. Nu komt Ron – onder dankzegging – met hét antwoord op de vraag. “De Lupine” vormde samen met “Krieltje” een twee-onder-één-dak en staat aan de Emmaweg. Of beide villa’s nog zo heten als toen, weet ik niet. En dat is dan gelijk een antwoord op de vraag van Margriet de Moor: De Lupine staat er nog wel, zij het dat ‘de trap van dennenstammetjes’ foetsjie is. Ron komt nog met een oorspronkelijke foto: Krieltje links, de Lupine rechts.

Overigens staat er aan de Emmaweg ook een “Villa Corona.” Ik hoop dat de buurt is ingeënt.