De watertoren kreeg in 1935 een taak erbij: niet alleen zorgdragen voor de watervoorziening in Noordwijk, maar ook zorgdragen voor een mooi uitkijkpunt voor autochtonen en toeristen. Klaas de Bes, die er ook een buslijn op na hield van Noordwijk naar Haarlem v.v. pachtte het geheel en rekende per persoon 15 centen om de toren te beklimmen. De eerste opbrengsten waren echter voor het plaatselijke crisiscomité, want je kreeg voor die prijs dan wel een mooi uitzicht over Noordwijk, maar voor de rest was de sociale en economische situatie van de doorsnee Noordwijker uitzichtloos. Als je boven was, zag de wereld er zo uit: