De afzender van de kaart uit Mariënbad is niet na te gaan, maar hij of zij moet het zeer naar de zin hebben gehad. Mariënbad aan het einde van de 19e / begin 20e  eeuw was dan ook een geweldig kuuroord om te bivakkeren, beter nog – ik durf het bijna niet te vermelden – dan kuuroord Noorwijk aan Zee. Later werd dat wel anders: toen ik begin Jaren Tachtig Mariánské Lázně (zo heet Mariënbad tegenwoordig in het Tsjechisch) aandeed, maakte het een verpauperde indruk, ondanks het feit dat de crème de la crème van Het Ware Socialisme er nog regelmatig kwam voor een gezonde kuur. Het zal tegenwoordig wel weer beter zijn.

De kaart ging in ieder geval in september 1902 aan de douairière barones Van Hardenbroek van Lockhorst, op dat moment verblijf houdende in pension Noordzee in Noordwijk (“bei Leiden”). Nu vermoed ik dat de douairière op bezoek was bij haar zoon of neef of broer Ernest Louis van Hardenbroek van Lockhorst (1862-1912) op dat moment burgemeester van Noordwijk. Hij was burgemeester van eind 1901 tot begin 1908. Het zal niet de eega van Ernest Louis zijn geweest, waar men mag aannemen a) dat zij met haar man samenwoonde en b) dat ze een degelijk huis in Noordwijk bezaten (en niet hoefden uit te wijken naar een pension aan zee).

Marienbad roept overigens altijd associaties op met L’Année dernière à Marienbad, een even magistrale als mysterieuze film van Alain Resnais met een prachtige Delphine Seyrig.