ss2.jpg

De geschiedenis van de de draadloze informatieoverdracht in Nederland is mooi in kaart gebracht op de site ‘TelecomCanon’. Tot de ware pioniers behoorden onder andere Rudolph Tappenbeck in Noordwijk en Henk Jesse Jr. in Leiden (de zoon van de gelijknamige architect). Naar verluidt zouden Tappenbeck en Jesse voor het eerst een draadloze verbinding hebben gelegd vanuit het huis van de Jesses aan de Rijnsburgerweg in Leiden met een collega-radiofanaat in de Verenigde Staten.

Op de genoemde site wordt van dat laatste geen gewag gemaakt. Maar we vinden er wel een ingetekende foto van Huis ter Duin, die een idee moet geven van de antennes die nodig waren om geluiden uit het zwerk te plukken (de foto zelf is mij overigens onbekend). Links – half verscholen achter het houten gebouwtje – de Villa Margaretha, waar Rudolf (en zijn broer Wolfgang) woonachtig waren (zoals ook vermeld staat op de QSL-kaart van Rudolph, die ik enkele jaren geleden wist te scoren op marktplaats).

In de toelichting op de site wordt nog het volgende opgemerkt (met enige ruimte voor vakidioom):

Ook in ons land waren er pioniers op radiogebied. C.J. de Groot (later Dr. Ir.) knutselde al in 1889 een ruhmkorff-inductor (voor het zenden) en een zogenaamde coherer (voor het ontvangen) met morseschrijver (om de ontvangen tekens zichtbaar te maken). Hiermee kon hij in 1902 het eerste radioverkeer tussen Hoek van Holland en het lichtschip Maas volgen. Een andere amateur van het eerste uur was A.H. de Voogt te Amsterdam. Rond 1910 had hij een ontvangst- en later ook zendstation opgebouwd dat werkte met de roepletters VO. Hij ontving o.a. Scheveningen-Haven (vanaf 1904, eerst als SCH en later PCH) en het Marine Station in Amsterdam. Dan waren er nog Henk Jesse in Leiden en de gebroeders Ruud en Wolf Tappenbeck in Noordwijk. Ook zij werken met een ruhmkorff-inductieklos en een ontvanger met een coherer en afklopper (om de samengeklonterde metaaldeeltje steeds weer los van elkaar te maken) en een morseschrijver. Omdat deze experimenten, door de beschikbare technologie, alleen op lage frequenties (zeer lange golflengtes) plaats konden vinden waren er ook zeer lange antennes vereist.