opa1

Op 17 oktober 1918 – precies 100 jaar geleden – trouwden mijn grootvader en grootmoeder voor kerk en wet. De trouwpartij was een dubbele, want grootvaders zuster Anna trouwde diezelfde dag met Ome Henk. Hoefden ze maar één feessie te geven, dat was wel zo gemakkelijk en goedkoop.

De Eerste Wereldoorlog was nog niet afgelopen (dat zou pas op 11 november 1918 formeel zijn beslag krijgen) en grootvader was eigenlijk nog gemobiliseerd op zijn trouwdag (de Nederlandse troepen werden pas op 14 november 1918 gedemobiliseerd). Maar grootvader zal wellicht groot of klein verlof gekregen hebben of anders hattie gewoon geen zin meer om terug te gaan naar Ooltgensplaat, waar hij gelegerd was, want dat was nog een end weg in die tijd. .

Hoe dan ook. Ze trouwden dus op 17 oktober 1918. Bijna waren ze al een dag eerder getrouwd, maar dat berustte op een vergissing bij de burgerlijke stand. De ambtenaar van dienst had de boeken al beschreven toen hij er op 16 oktober achter kwam dattie het verkeerde bruidspaar voor ogen had: dat ‘verkeerde’ bruidspaar betrof Johannes Passchier en Jannetje van der Niet, die abusievelijk voor de 17e in de boeken waren opgenomen. Het werd uiteindelijk nog een hele knoeiboel, want de namen van grootvader en grootmoeder werden doorgestreept en vervangen door  die van het bruidspaar Passchier-Van der Niet.

opa2

En een dag later gebeurde het omgekeerde: op de 17e oktober werd het bruidspaar Passchier-Van der Niet doorgestreept en vervangen door het bruidspaar Slats-Steenvoorden. Veel gedoe, maar grootvader en grootmoeder werden op die dag wettelijk een paar en ze zouden dat bijna 46 jaar blijven totdat grootmoeder er de brui aan gaf en stierf. Als het aan grootvader had gelegen hadden ze samen nog wel de 62 jaar gehaald, want hij stierf in 1980. En als ze allebei een beetje zuiniger op zichzelf geweest waren (en tijd van leven hadden gehad)  hadden ze hun honderdjarige bruiloft ook nog wel gehaald. Dat zou dus vandaag geweest zijn, maar goed……………

Hun trouwringen hebben we onlangs laten omsmeden tot de onze. Hun trouwboekje had  ik nog ergens liggen.

opa6