Het voormalige Kamphotel de Branding was in oorsprong gebouwd als pension door Willem Mooijekind. Die bouwde het pand op in verschillende etappes, afhankelijk – denk ik – van de financiële mogelijkheden, die hij had, c.q. de hypotheken die hij kon krijgen. Hoe dan ook: op enig moment moet het pension zijn overgegaan in handen van De Bes. Welke ‘De Bes’ is dan de volgende vraag. Het antwoord weet ik niet. Misschien Klaas de Bes, de aannemer van Noordwijk Binnen? Wie weet het?
NOTA BENE: ik word er terecht op geattendeerd dat het hier helemaal niet om Kamphotel De Branding gaat, maar om kamphotel De Lichtboei. De Branding stond op het perceel iets verderop, naast De Branding. Ander verhaal dus: De Bes was ooit eigenaar van de latere Lichtboei, welk pand vóór de definitieve teloorgang werd bestierd door de familie Godee (met dank aan Hans).
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Volgens mij is dit niet de Branding, maar de Lichtboei en is later eigendom geworden van Klaus Godee, wiens zoon Klaus jr. de zaak heeft beeindingd
Pension de Bes was inderdaad eigendom van Klaas de Bes.
Op de voorgrond staat overigens Duin en Dal.Hier nog in een meer
Zwitsere stijl.
Of De Lichtboei en De Branding altijd een plat dak hebben gehad weet ik,51 jaar, niet.
Dankzij Michel van Dam, bouwhistoricus, weet ik dat mijn grootvader Theo Overmeer, pension De Bes als architect heeft ontworpen.
Mijn overgrootvader Adrianus Overmeer, stedebouwkundige van Noordwijk, was een compagnon van De Bes
Aanvulling op het bovenstaande: mijn naam is Marie-José Overmeer
@ Marie-José: dank voor je reactie. Je overgrootvader bouwde o.a. dat sieraad aan de Voorstraat: het Raadhuis. Zie https://hetnoordwijkblog.com/2023/03/31/blog13593-raadhuis/
jaren op vakantie geweest naar de Lichtboei. Van 1977 tot 1982. Elke maaltijd moest er gebeden worden. Mevrouw Godee deed immer het voorbidden waarna de gasten braaf het Onze Vader volbrachten. In weet de geur nog van de gemeenschappelijke eetzaal, het aroma van aardappelpuree gemengd met de zilte zeelucht. Ik weet nog hoe de houten stapelbedden sliepen.
De grote houten klossen die aan de kamersleutel hingen. De bar blauw van de rook en het heerlijke gelach van de alle gasten. Zó gezellig, zó genoten als kind daar. Zeer veel warme herinneringen aan de Lichtboei.
mijn naam is Ronald trouwens