snouck2

Christiaan Snouck Hurgronje (1857-1936) was een Nederlands arabist en islamoloog. Hij studeerde aan de Universiteit Leiden theologie en vooral Semitische talen. Hij promoveerde in 1880 cum laude op zijn dissertatie “Het Mekkaansche feest” en dat werd gevierd in Hotel Hof van Holland te Noordwijk op 24 november van dat jaar.

Snouck was een bijzonder man. Hij studeerde ook Arabisch in leiden, leidde aanvankelijk Nederlandse bestuursambtenaren op, maar vertrok in 1884 naar Djedda in het toenmalige Arabië. Hij bekeerde zich tot de Islam en ging als “Abd-el Ghaffar” naar Mekka ter bedevaart.

Hij duikt later op in Buitenzorg in Nederlands-Indië met een aanstelling als taalambtenaar en onderzoeker van het islamitisch onderwijs.Hij trad ook op als adviseur van de Nederlandse regering, nadat hij volop Sumatra en Atjeh had bereist en in 1898 ontpopte hij zich als medewerker van de befaamde kolonel, later generaal Van Heutsz.

Een in 1890 gesloten huwelijk met de dochter van de hoofdpanghoeloe van Tjiamis veroorzaakte in Nederland veel ophef. Snouck liet weten dat het huwelijk een “voorstelling” was geweest, georganiseerd om de wetenschapper de kans te geven het Islamitisch huwelijksceremonieel te onderzoeken. Uit dit ‘onderzoek’ van Snouck kwamen vier kinderen voort. Drie jaar na het overlijden van zijn eerste echtgenote huwde Snouck in 1903 opnieuw met een Indische vrouw. Uit dit tweede huwelijk werd in 1905 een zoon geboren.

Snouck_1910_studeerkamer_Leiden-578x220

Maar in 1906 keert Snouck weer terug naar Nederland, waar hij een aanstelling krijgt aan de Leidse universiteit als hoogleraar Arabisch. In de jaren 1921/22 is hij zelfs rector-Magnificus van de Leidse universiteit. Hij krijgt tal van onderscheidingen, ook van de Nederlandse regering. Desondanks betoont hij zich steeds meer een criticaster van de Nederlandse Indië-politiek. In 1927 houdt hij zijn laatste college, in 1936 overlijdt hij en wordt begraven op het kerkhof aan de Groenesteeg in Leiden. Hij was in Nederland en daarbuiten in zijn tijd één van de grootste islamkenners. Hij wordt gezien als de grondlegger van de moderne westerse arabistiek en islamologie. En bovenal was hij een uitermate kleurrijk man.

In zekere zin begon het allemaal bij dat ene diner in Noordwijk op 24 november 1880. Vanaf dat moment trad hij naar buiten en dat zou de wereld nog te weten komen ook. De menukaart is – zo merkt de Leidse UB erbij op – enigszins curieus:

The design of the card is intriguing with its colourful scenes from Ancient Egypt rather than the modern Arab world, which is no doubt due to the limited choice of models at the printer’s

(Tekst ontleend aan de wikipedia. Voor een uitgebreidere biografie: klik hier)