Ik krijg van Enrico – met veel dank – bovenstaande plaatjes. Van de bouw van de Witte de Withstraat, kort na de oorlog. Aannemer: de firma Hazenoot. De foto’s zijn allemaal genomen ter hoogte van Witte de Withstraat nummer 5. Op de eerste foto de prille voorbereidingen met op de achtergrond nog de “Villa Botrijs”, die helemaal alleen en eenzaam in het duin stond, in de zogenoemde “Wei van Plug”, later de Jan van Galenstraat. Zie voor een ander beeld van diezelfde villa de foto hier helemaal onderaan.
Tussen de “Villa Botrijs” en de Golfweg/Witte de Withstraat moet vroeger een delletje gelegen hebben, het zgn. ‘Schaepedel’. Dat delletje moest eerst met zand worden gladgestreken, voordat men daar met de bouw aan de slag kon.
Op de tweede foto van 1950 zijn de garages van Witte de Withstraat 1, 3 en 7 in aanbouw naast nr.7. Ter hoogte waar de kinderen staan is nr. 5 gebouwd. Op de derde foto van 1956 een plaatje van nr.5 in oude stijl, ‘Villa Adeodata’.
Het is jammer dat er zo weinig foto’s bestaan van panden of van hele wijken in aanbouw. De overgang van een oude naar een nieuwe situatie is vaak beeldender dan alle andere foto’s kunnen zeggen. Wat dat betreft is deze serie van Enrico een bijzondere.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Krijn Giezen woonde er op t hoekje van deze straat aan de overkant van de fiat garage en het nu zo decadente hotel dat eens in zijn glorie was op de vijfsprong waar we de route afstaken door het zandpad richting poolstar ,Witte de Witt een van de vele piraten op een blauwe zee om buit en specerijen binnen te halen voor de grachten gordel,deze namen worden in de opkomende euforie naar een schone geschiedenis net als vele aforismen zo lijkt uit de toekomst geschreven in zijn soberheid van t perfecte utopie die zijn grandeur niet haalde in de spiegeling van vele leeg staande vlaktes,het gaat parallel op de vergeelde plannen en het steeds kopiëren van oude gedachtes ook al zijn de mensen en verwachtingen te hoog gespannen en verandert,van onder uit spoot het terug trekkende water wat geen kant uit kan uit de kolken omhoog als de bron van tivoli,een moment opname waar men de overleving geen gestalte of gezicht kon geven omdat de teerling is geworpen in regels en heffingen die de boel op slot deponeerde,desolaat in de vage logaritmes die de verkeerde aannames genereerden het infaam wezen van roep toeters met hun bellende ratelaars en overgeven aan het geluk en het lot verdort, , ze zijn als reizende rivieren die door het leven loopt die denken dat ze het weten en de oevers van de kust kussen ,knuffel de wind en hoor zijn koesterende klacht,wegen worden verlaten en soms zie je schimmen en hoor de vaagheid en verwrongen heden van weleer,nostalgie uit de ziel van een tijd die al voorbij is,…we zijn iedereen en niemand,…
Kunstenaar ‘Krijn Giezen’ wordt hierboven genoemd. Inderdaad wonende tegenover mij op Golfweg 24, wellicht staat hij in het groepje kinderen op foto 2. Zijn vader ‘Ome Bert’, vakkundig meubelmaker, was een markant persoon en heeft tot zijn dood in hetzelfde huis gewoond. Vader van Bert Giezen heeft in 1938 zelf ook deze zgn vooroorlogse woningen gebouwd.
had de oude giezen toch werkplaats achter t zeepaardje,…scholleslop,…en deed ie s middags borreltje met frans diederichs…uitbater zeepaard,…