
Naar aanleiding van mijn eerdere stukkie over ‘Moffenmeiden’ attendeert Ruth mij op bovenstaand boek “Dwalingen” van Alex Verburg. Ik citeer de flap van het boek:
In een dorp aan de Hollandse kust kennen de mensen elkaar door en door. Hier laat de oorlog zich anders voelen dan op het slagveld, anders dan in de grote steden. Maar de gebeurtenissen in de wereld dringen er wel door, tot in de kille slaapkamertjes van kleine huizen tegen de duinen. De zeventienjarige Annie wordt verliefd op Johann, die werkt voor de Duitse Arbeitsdienst. Zij is de dochter van een NSB’er, maar heeft zelf niets op met de bezetting, hij een herdersjongen die graag bij zijn kudde was gebleven. Het is de prille liefde tussen twee onschuldige mensen, maar deze liefde wordt beladen met schuld door de tijd en de omgeving waarin zij leven. Dwalingen is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis.
Lees voor dat ‘dorp aan de Hollandse kust’ gerust maar ‘Noordwijk’, want daar is het gebeurd. Ik heb het boek ooit gekregen van een genereuze Noordwijkse boekhandelaar die mij ook nog de echte naam en toenaam van Annie en haar enesbetische vader onthulde. Noordwijkers. Zeker. Ik heb het boek nog niet gelezen, beken ik tot mijn schade en schande. Ruth noemt het boek ‘prachtig geschreven en huiveringwekkend.’ Ik ga er snel mee aan de slag.

Lijkt me een interessant boek. Dan is nog de vraag of Annie een pseudoniem is of haar echte naam. Er is namelijk een Annie die dochter was van een lokale NSBer.
Mooi boek.
Het is een andere Annie.