Een paar weken geleden memoreerde ik alarmerende berichten in de lokale en regionale pers over de watertoren. Er was nog steeds onmin tussen een potentiële nieuwe eigenaar (die mooie plannen had voor een totale opknapbeurt én voor een nieuwe bestemming) en ‘omwonenden’ die dat allemaal niet zagen zitten, of bang waren voor overlast, of bang waren voor daling van de huizenprijs, of wat dan ook.
Er hadden volgens mij helemaal geen ‘omwonenden’ op die plek mogen bestaan: er blijken huizen zo ongeveer tegen de toren te zijn áángebouwd!!). Intussen staat het ding langzaam te verpieteren en weg te rotten op het duin. Op bijgaande prachtige foto (van Hans en Linda Vink) is het sluipende verval al goed zichtbaar.
Als potentiële-eigenaren-met-aardige-plannen geen kans maken, de gemeente als eigenaar blijft talmen, de Rijksdienst Cultureel Erfgoed niet ingrijpt en de ‘omwonenden’ zich blijven roeren, stort de toren vanzelf in.
Wie maakt zich ook maar een beetje te sappel over de teloorgang van dit erfgoed?
Nota Bene: vroeger waren er nauwelijks ‘omwonenden’: vergelijk de situatie in 1923 met die van nu. Wie heeft er toestemming gegeven voor de bouw van zoveel panden zo dicht bij de watertoren? Afbreken die panden, zou ik denken.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Appartementen in de watertoren lijkt me helemaal te gek. Maar ja, er zal toch iemand in je achtertuin kunnen gluren. Kan je nooit meer buiten zitten. 🙂
Van die hoogte zie je echt geen mensen in de achtertuin hoor
Oorspronkelijke uitgangspunt was een prijsvraag voor een plan voor de watertoren, waarin duidelijk gesteld werd dat het toekomstig gebruik van de watertoren een maatschappelijke functie moest gaan vervullen. Uiteindelijk is er een ‘winnaar’ uit de bus gekomen die, naast wonen, een zeer klein aantal dagen deze maatschappelijke functie wilde opnemen (terwijl er andere inschrijvers waren die wel een maatschappelijke functie in hun plan hadden opgenomen). Alleen de besluitvorming wie de winnaar werd is wazig en op zijn minst dubieus. Nu is in de huidige plannen helemaal niets meer van de maatschappelijke functie over en ‘krijgt’ deze winnaar van toen ook nog eens gemeenschapsgeld toe (achterstallig onderhoud) en voor een prikkie een woning. Wat is er overgebleven van de uitgangspunten die de gemeente stelde in zijn prijsvraag? En wat zijn de redenen geweest om deze winnaar het pand toe te kennen?
mooi weer al die verdachtmakingen, speculaties en aannames. Helaas voor de schrijver niet hard te maken. Er is een aanvraag voor omgevingsvergunning en wijziging bestemmingsplan ingediend.