vf

Harder regenen kon bijna niet, maar deze Sunturreklaas had er geen last van (of hij deed alsof). Hij luisterde aandachtig naar de woorden van Herman Caspers, die de geluidsinstallatie had verzorgd en ook nog eens voorzitter was van de winkeliersvereniging van Noordwijk Binnen, de KIN. Sint moest wel, want hij werd door de KIN van Herman Caspers betaald.

Zwarte Pieten waren nog zo zwart als roet, Excelsior blies de Sinterklaasliedjes achter elkaar (Hans Smit torende – rechts – boven iedereen uit met zijn grote trom). Het volk in regenkleding gehuld zong dapper mee uit volle borst. Zie de maan schijnt door de bomen (er was geen maan te zien) en Zie ginds komt de stoomboot (er was nog geen roeiboot te ontwaren), ze deden maar alsof. En ze geloofden in Sinterklaas, ook al deden ze op dat punt ook maar alsof. En regen was ‘liquid sunshine.’

Ik ben er nooit achter gekomen wie de Sunturreklaas in Noordwijk Binnen speelde.