Wehalen de geschiedenis van conferentie-oord “de Baak” in Noordwijk aan zee nog maar eens op aan de hand van een ouder blog. Daarin noemde ik “de baak” het ‘foeist lelijke gebouw van Noordwijk en verre omstreken. Maar als ik nu weer eens naar deze foto kijk, bekruipt me enig gevoel voor herwaardering: het is zo’n typisch, strakfunctioneel gebouw van eind jaren vijftig/begin jaren zestig. Veel beton, waarin nog een armtierige poging tot opleuking aan de hand van rechthoekige figuurtjes. Maar er is iets anders: hoe groot en eentonig en massief dit gebouw in beginsel ook moge lijken: tegelijk lijkt het te zweven in de ijle zeelucht als en reusachtig ruimteschip boven een broze, glazen benedenverdieping, waarvan iedereen wel aanvoelt dat die deze bouwmassa niet dragen kon. Zo’n groot gebouw laten zweven: dat is geen architectuur meer, maar illusionisme. Architect A.C. Gathier uit Oegstgeest was een tovenaar.
Die Opel Rekord Stationcar, links op de stoep,mag er trouwens ook wel wezen.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
ik jan cremer…er gebeurde iets….de baak steeds andere marketing en manager ideeën en concepten…er gebeurt niets en geen antwoordt op het nu,…alleen dat het huidige niet werkt…hallo ,..dat zien we allen,…het interbellum van het niets dat ontstaat uit het niets,…de angst van het andere nieuwe,…
dacht dat huidige baak door korbee was ontworpen,…vorige constructie ruste inderdaad op ronde pilaren…een oudere heer mulder was chef…ruud ohlenslager was chef catering…gouden tijden toentertijd,..
t marshall plan had de hele duitse toeristen invasie geregeld….kust en noordwijk bijzonder….t geld was op …de muur viel en ze gingen voormalige oostduitse kust…timmerdorfer strand ..alles ist fur uber,..je zag ze niet meer,..
Precies, laat, maar toch nu erkenning. Wat je zegt over zweven in de ijle zeelucht bevalt me wel. Maar man oh man, wat staan er in Noordwijk een lelijke gebouwen! BTW: In Timmendorfer strand is het prachtig! 🙂
schitterend die kust daar….ook de eilanden,…
Als 16 jarige bode werkzaam in De Baak keek ik vanaf het dak van het hotel, in december 1964 naar de entering van het REM eiland door de marine. Met behulp van een enorme ‘veldkijker’ kon je mooi zien hoe de jongens van Jan de Wit aan boord klommen, even later viel de radio uitzending weg toen een van de ‘boarding officers’ de knop omdraaide, voorwaar een historisch moment want de ‘Tros’ was toen geboren.