Jacob Israël de Haan (1881-1924) was schrijver, dichter, publicist, journalist, rechtsgeleerde en (anti-)zionist. Hij emigreerde in 1919 als Zionist naar Palestina, maar zou er als anti-Zionist sterven in 1924. Hij werd in de avond van 30 juni 1924 in de Jaffastraat in Jeruzalem vermoord door Avraham Tehomi in opdracht van de Joodse paramilitaire organisatie Hagana. Een Joodse burger die door een Joodse organisatie werd vermoord: het heeft in Israël nog vele debatten doen oplaaien, tot op de dag van vandaag.
 
Jacob Israël de Haan schreef naast allerlei politiek, journalistiek en literair werk ook vele en prachtige kwatrijnen. Zijn allermooiste vind ik nog altijd deze, vol van Heim- en Fernweh tegelijk:
 

Die te Amsterdam vaak zei: “Jeruzalem”

En naar Jeruzalem gedreven kwam,

Hij zegt met een mijmrende stem:

“Amsterdam. Amsterdam.”
 
Jacob Israël de Haan kwam in mei 1915 samen met o.a. Berlage naar Noordwijk om Albert Verwey te fêteren bij gelegenheid van diens 50e verjaardag. Het Leidsch Dagblad van 15 mei 1915 maakt er gewag van. Ter herinnering aan dat bezoek en als eerbetoon aan De Haan een kleine pastiche op bovengeciteerd kwatrijn:
 

Die te Noordwijk-Binnen vaak zei: “Noordwijk aan Zee”

En aan Zee iets nieuws ging beginnen

Die dacht aan Zee – vol van heim en wee:

“Noordwijk-Binnen,  Noordwijk-Binnen”