toren2 

Het is één en dezelfde toren en toch is er het enige aan veranderd in de loop der eeuwen. Met name het ‘klokhuis’ lijkt in de laatste versie gewoon één verdieping te zijn gezakt. Ik leid dat af uit de plaatsing van schuin-geplaatste galmborden, waarlangs het geluid van de luidende klokken naar buiten kon vlieden. Die zitten in de laatste versie van de toren lager dan in de eerdere versies. Het waarom daarvan is onduidelijk: was het voor het overleven van de toren handiger als het gebeier wat lager trilde? Was men na de zoveelste restauratie teruggekeerd naar de oorspronkelijke vormgeving? Dat laatste lijkt niet voor de hand te liggen als je kijkt naar de ets van Abraham Rademaker uit de 18e eeuw: ook daar wordt hoger gebeierd dan tegenwoordig. Is dit het raadsel van de Noordwijkse kerktoren? Of is er een simpele verklaring? En zo ja: welke?

rademaker