foto  Over de geschiedenis van het gebouw hoef ik het niet meer te hebben. Het diende aanvankelijk als clubhuis van de Noordwijksche Sportvereeniging (tennisvereniging) en stond op wat later de roemruchte Casinobanen zouden worden. Daarna fungeerde het tot in mijn tijd als ‘Juvenaat’,  thuisplaats voor de RK jongens en meisjes die van de straat gehouden moesten worden en onder het toeziend oog van Onze Lieve Heer en Mijnheer Pastoor hun vrije tijd konden doorbrengen met weinig alcohol en de handen boven tafel.

Geen groter verschil denkbaar, ervan uitgaande dat die tennisvereniging op Noordwijk aan Zee in de ogen van de Binderse katholieken een poel van modern verderf moet zijn geweest.  De Satan in de duinpan, het Rijk van Beëlzebub aan Zee.

Misschien was dat wel de reden waarom de RK prelaten van Noordwijk-Binnen uiteindelijk het hoogste hebben geboden, toen op 3 november 1918: Het begin van de Eerste Wereldoorlog was net 1 dag achter de rug, de duivel moest alleen nog uit deze houten keet worden verdreven. De ‘amotie’ betrof niet alleen het clubgebouw zelf, maar vooral de daarbinnen huizende geest van demonische verderfelijkheid.