wdceqe

Waar de naam vandaan komt, mag Joost weten. “Villa Haufe” klinkt Duits, maar “Haufe” betekent helemaal niets. “Haufen” – dus met een n – betekent zoveel als ‘een hoop’, ‘een boel’, maar ook ‘rotzooi’ en ‘troep’ en zo zou je een huis als dit toch nooit noemen. Ik kan ook niets terug vinden over de architect die deze parel daar op het duin (aan het begin van wat nu de Tappenbeckweg is) heeft neergelegd. Het huis is van een prettige en verbeeldingrijke schoonheid, een beetje eclectische bouwkunst. Geweldig balkonnetje net onder dat torentje. Beetje Esscheriaans. Het staat er in grote lijnen nog wel – geloof ik – zij het dat ik me van dat torentje niets meer kan herinneren en het gebouw – althans in mijn tijd – een wat uitgeklede indruk maakte.

Toch moet er groots in geleefd zijn. Tenminste één van de eigenaren – of althans bewoners – was mr. J.A.G. baron de Vos van Steenwijk, van 1939 tot 1947 voorzitter van de Hoge Raad van Adel. Nu moet je altijd voorzichtig zijn met de adel, want de vertakkingen zijn talrijk en de voornamen stemmen vaak overeen. Maar de baron die ik hier op het oog heb leefde van 1889 tot 1972. Hij zal het huis niet zelf hebben laten bouwen, want daar was hij aan het eind van de 19e eeuw nog iets te jong voor. Zijn vader of oom, Jan Arend, was directeur van het Kabinet van de Koningin van 1910 tot 1921 en meer in het algemeen vormde de familie de Vos van Steenwijk een geslacht dat vele en grote bestuurderen had voortgebracht. Mr. J.A.G. deed daar niet voor onder, want naast zijn voorzitterschap van de Hoge Raad van Adel was hij ook nog kort na de Tweede Wereldoorlog de Nederlandse ambassadeur in Brussel.

Hoe dan ook. ‘Villa Haufe’ was gedurende enige tijd zijn woonplek, al was het misschien slechts in de zomer. En wat ‘Haufe’  dan ook te betekenen had, het huis paste precies bij precies deze ene bewoner: het was een ‘edel’  huis.