Op 26 augustus vorig jaar schreef ik een stukje over de CIN Modèles. CIN stond voor Confectie Industrie Noordwijk en was gevestigd in Haarlem. Ik had er nog nooit van gehoord en kon ook op internet niks niemandal meer traceren over deze fabriek. Verschillende lezers van het stukje hebben me – veel dank – geholpen: Coen Reemer schreef me dat hij er gewerkt had van 1967 tot 1970: “De hoofdvestiging was inderdaad aan de Harmenjansweg, maar er waren ook ateliers in Heerhugowaard en in Geluwe (België, daar heette het Belcin); bovendien huurden ze showruimte in het Confectiecentrum in Amsterdam.”
Dat was tenminste iets: de fabriek had in ieder geval bestaan. Een anonieme lezer berichtte vervolgens dat de Confectie Industrie Noordwijk was gestart door ene familie de Vries, die woonde aan de Voorstraat in Noordwijk. Hij of zij schreef dat het bedrijf later is verhuisd naar Haarlem en verder gegaan onder de naam Cin Fashion. En hij of zij wees me een vermelding van de fabriek en de familiaire achtergrond ervan in het boekje “Van Karrespoor tot Klinkerweg”, een historische beschrijving van de Voorstraat in Noordwijk. Daar gaan we achteraan, achter dat boekje.
Recent werd de puzzel rondgemaakt, door een kleinzoon van de oprichter, Joost de Vries. Hij schreef: “Deze fabriek was van mijn grootvader. Op het hoogtepunt van deze fabriek werkten er inderdaad meer dan 200 mensen, geloof ik. In de jaren 80 ging het allemaal berg afwaarts. Mijn grootouders hebben tijdens de oorlog ondergedoken gezeten in Noordwijk en zijn na de oorlog naar Vogelenzang verhuisd.”
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Toevallig heb ik bij Cin Fashion gewerkt van 1986 tot 1990, inderdaad een periode dat het bergafwaarts ging met het bedrijf. Belcin bestond toen nog, maar is in die periode gesloten. Het was een bedrijf waar nog de kern van een aantal confectie-vakmensen overgebleven was en waar ik veel geleerd heb. Toen ik kwam werd het bedrijf geleid door de schoonzoon van de voormalig directeur en later door zijn vrouw Marjan.
Thanks!
van 1957 tot 1963 bij Cin fashion gewerk.Toe heette het nog Confectie Industrie Noordwijk.Gevestigd aan het Spaarne 72 (oud pand van V&D)en een showroom in Amsterdam, Leliegracht 30.Later een nieuwbouwpand aan de Harmensjansweg,Waarderpolder en een showroom in het Confectiecentrum.De heer de Vries was de zakelijke directeur,zijn rechterhanToen ik er werkte Td hoofd in-en verkoop was de heer Sloos.Er werd veel geexporteerd naar Scandinavie waar een handelsagent de firma vertegenwoordigde,evenals in Belgie.Een zeer belangrijk deel uit de collectie waren de bruidsjaponnen.Er was een eigen ontwerper in dienst,coupeuses,naaisters en strijksters. Magazijn waar de stoffen opgeslagen waren en een afdeling van waaruit de goederen eerst gecontroleerd werden door de douane voor ze vervoerd mochten worden.Suikerzakjes heb ik niet meer,doch wel klerenhangertjes met het embleem van de firma.Toen ik er werkte was het een bloeiend bedrijf waar keihard gewerkt werkt hetgeen destijds zijn vruchten heeft opgeleverd.
Leuk, met reacties als deze schrijft de geschiedenis zich zelf 🙂
Heeft CIN Fashion ook niet in de Stephensonstraat gezeten ? Mijn vader heeft vele jaren bij CIN Fashion gewerkt (in Haarlem).
Ik heb bij CIN gewerkt als verkoop mannequin van ± 1978 t/m 1985 in het confectie centrum te Amsterdam. Ik heb er altijd met veel plezier gewerkt en was altijd betrokken met de samenstelling van de collecties wat ook betekende dat ik veel in Haarlem was waar de fabriek was. Er was ook een atelier in België. De directeuren waren de Vries en Sloos en onderdirecteur was schoonzoon van de Vries Herbert Hertz. Ik heb CIN verlaten om te trouwen in Engeland en heb verder geen contact gehad. Het enige wat ik weet is dat ze het niet hebben kunnen redden
Leuke reactie Margaret, dank!
Ook ik heb 7 jaar als naaister hier gewerkt en met plezier.Daardoor heel veel geleerd wat later zijn vruchten heeft afgeworpen. Ik Ben nu 73 jaar en heb door de jaren heen een enorme zelf gemaakte garderobe gefabriceerd. Ik kan zeggen dat ik daar een vak heb geleerd waar ik nooit spijt van heb gehad.ik herinner mij o.a. de Heer de Vries. Nog heel goed. Ik werkte toen aan het het bedrijf gevestigd aan het Spaarne in Haarlem. Was 14 jaar toen ik daar begon .Van 1961 tot 1967.
Ik heb er gewerkt in 1966 tot 1972.
Het enorm naar mijn zin gehad, veel geleerd. Ik heb als het heel erg druk was mijnheer Drullman ook geholpen, die de voor en na calculatie deed. Niet alleen in België maar ook was er een showroom in het WTC te Amsterdam. In 1972 is het bedrijf verhuisd naar dd Stephensonstraat te Haarlem. De heer Klimbie personeel zaken. De heer van Beelen chef magazijn. Zelf begonnen als facturiste, daarna in dd boekhouding.
Ik was zwanger, daardoor mocht ik bij het Spaarne zo lang mogelijk blijven.
Hr dd Veies een enorme eerlijke toffe directeur.
De reactie hierboven (van Wil Kuijper) zag ik vandaag in mijn ‘spambox’ staan. Zij schreef haar reactie op 4 september, zeer toevallig de geboortedag van mijn vader Kees Drullman (senior) die zij ook noemt in haar verhaal. Mijn vader is helaas enkele jaren geleden overleden. Ik ben zijn oudste zoon en weet me nog te herinneren dat ik 25 gulden kreeg (ik dacht van de CIN-directeur), voor het behalen van mijn HAVO-diploma in 1975. Op de brommer was ik toen naar de Stephensonstraat gereden, om deze beloning persoonlijk in ontvangst te mogen nemen. Intussen ben ik op 1 september zelf een ‘pensionado’ geworden, na 40 jaar werken in het onderwijs. Mijn vak was Elektro(nica), heel wat anders dan wat mijn vader heeft gedaan bij CIN 😉