We hebben het hier al vaker aan de hand gehad: die ansichtkaartenventers die hun waar een beetje gaan opleuken met waterverf in de hoop toeristen sneller te verleiden. Kleurentelevisie was in mijn tijd ook direct aantrekkelijker dan zwart-wit (nu weet niemand meer dat zwart-wit televisie überhaupt bestónd). Maar de ansichtkaartenventers wilden ook graag dingen laten zien die er helemaal niet waren: ze verfden zich suf met oneindig veel kleuren, terwijl de hyacintbedden op de foto waarschijnlijk unilateraal blauw of rood of wit waren. Gele hyacinten zag je niet zo vaak in Noordwijk (als ik erover nadenk vraag ik mezelf af of er – toen al? – gele hyacinten waren).
De torens van Noordwijk- Binnen staan er goed op , met de kerkelijke waarheden durfden de ansichtkaartenventers blijkbaar niet op de loop (stel je voor dat je een virtueel kruis had geplaatst op de protestantse toren).
Het gaat hier om een stuk land tussen Herenweg en Achterweg, ene Lindhout zat er volgens mij en ene Van der Weijden en ene Mulder (en een heleboel Steenvoordens, want die waren overal). Meer naar het noorden – rechts meelopend met de foto achter de witte schuur – lag het ‘Kerkeland’, dat vanwege de bedompte kwaliteit van de geestgronden dáár – ook ‘apenland’ werd genoemd. Daar zou geen tulp of hyacint of gladiool ooit meer groeien. Dat was blijkbaar tenminste de veronderstelling, want iedereen teelde er aardappelen en witlof, tuinbonen en bruine, groene en witte bonen.
En ‘iedereen’ was katholiek, want het land was van de katholieke parochie (die van dat kruis).
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 