foto  Het is nog geen 1912 op de bovenste foto, want het Palace Hotel is in geen velden of wegen te bekennen. Wél: het Oranjehotel op de achtergrond en links nog een gedeelte van het oude café-pension Konijnenburg. En er is de muziektent, tussen boulevard en strand in, of liever gezegd: óp de boulevard, want veel meer dan dit was er toen nog niet. De boulevard dus en rechts op de foto het strand. En daartussenin: een mager plukje helmgras in een smalle strook die niet eens zo heel steil naar beneden gaat. Het is de kust voor Noordwijk in 1907 en er is nog niemand die met angstogen de toekomst staat in te kijken: naar honderd jaar later als dat hele smalle strookje helmgras op grootscheepse wijze en met veel publicitair geweld door bulldozers overhoop wordt gehaald, uitgehold en uitgediept en opgevuld met wezenloze hoeveelheden beton en weer zand en weer helmgras. Deze kust heet in 2007 ‘gevaarlijk’ te zijn en ‘kwetsbaar’ volgens de ingenieurs van Rijkswaterstaat.

In 1907 was dat allemaal nog niet aan de orde. Ingenieurs van Rijkswaterstaat zaten toen nog gewoon in strandstoelen of liepen door het helm in afwachting van de muziek die straks zou worden opgevoerd in de muziektent op de boulevard. IJskappen waren toen nog ijskappen, van de Zuidpool donderde nog geen splintertje af, het waterpeil zakte eerder dan dat het steeg. Ze hadden de muziektent net zo goed óp het strand kunnen bouwen en er was geen hoornblazer die natte voeten gekregen had. Kijk naar de onderste foto: hoe ver weg zijn de hotels nu van de zee als je dat vergelijkt met de foto boven (het Palace Hotel was al weer weg). Toen pasten er nauwelijks nog zoveel auto’s en bussen tussen als nu. Toen kwamen de mensen voor de muziek en het strand en de zilte zee. Nu komen ze voor de kunstjes van Rijkswaterstaat. Toen was er een muziektent van de harmonie, nu is er een houten voorlichtingsbureau van het Hoogheemraadschap.

Toen had Noordwijk nog toeristen. Nu heeft Noordwijk ramptoeristen.