fotoIk heb het eerder al in dit blog gehad over Daniël Noteboom, de jonge en veelbelovende schaker die in 1910 in Noordwijk geboren was en in 1932 stierf aan een vermende longontsteking (ook al zijn er verhalen die duiden op een minder natuurlijk einde). Ik was er altijd van uit gegaan dat dit Noordwijks wonderkind degene was naar wie de Daniël Noteboomstraat in Noordwijk was vernoemd. Maar dat is niet zo. Althans niet volgens Ton Meijer, die de canon van het Noordwijkse stratenplan schreef (Straatnamenboek van Noordwijk, Hilversum 1992). Meijer maakt voor geen millimeter gewag van de schaakkunsten van deze grote dorpeling, maar heeft het alleen maar over diens vader, Daniël Noteboom senior, tekenaar en kunstschilder, geboren in 1877 in Rotterdam, gestorven in Leiden in 1943 en overigens wel begraven in het familiegraf waarin hij 11 jaar eerder junior te ruste had gelegd op de Algemene Begraafplaats in Noordwijk aan Zee.

In de hagiografieën wordt hoog opgegeven van de schilderkunsten van de oude Noteboom. Hij had geen neveninkomsten en was dus wel gedwongen om zoveel mogelijk opdrachten binnen te slepen, dan wel zo veel mogelijk werk te verkopen. Om aan de smaak van het grote publiek tegemoet te komen schilderde hij vooral datgene wat in Noordwijk en omstreken blijkbaar populair was: schelpenkarren, strand- en zeegezichten, plekken in het oude dorp en op zijn tijd – zoals hierboven – een mooie bomschuit. Hij schilderde ook het gemeentehuis, maar dat stuk verdween al snel naar de zolder en raakte – volgens Meijer – uiteindelijk volslagen zoek. "Zijn werk is verspreid in binnen- en buitenland", zo doet Meijer nog een poging Noteboom aan te prijzen. Hij doelt daarbij op de vele toeristen, die verblind door het moment en het gevoel, intuïtief een werkje kopen op hun vakantiebestemming, maar daarmee – eenmaal thuisgekomen – niet veel raad weten. En verder zal er nog iets van zijn werk terug te vinden zijn in het Museum Oud-Noordwijk, maar veel meer is er niet.

Ik schrijf het wat cynisch op, maar ik heb de indruk dat de schilder Noteboom in Noordwijk groter gemaakt werd dan hij was. Als je de Wikepedia er op aanslaat, komt alleen Noteboom junior te voorschijn. Er gaan soms wel wat schilderijen van Senior door de handel bij verschillende veilinghuizen, maar de opbrengsten schommelen tussen de 500 en 1500 euro en dat is niet bijzonder veel. Verder is er natuurlijk wel een door mij al eerder geciteerd kort, maar ontroerend dankwoord van zijn hand, dat door Euwe werd afgedrukt in het gedenkboek over Daniël junior. 

Hoewel senior in ieder geval kwa bekendheid ruimschoots overvleugeld werd door zijn schakende zoon, was híj degene die de straatnaam verwierf ("De nabestaanden van Daniël Noteboom hebben met de naamgeving ingestemd," schrijft Ton Meijer, maar daar was Daniël junior dus al niet meer bij). Wat mij betreft mag de hele geschiedenis postuum alsnog overhoop gehaald worden en is de Daniël Noteboomstraat vernoemd naar een bekend schaker en niet – met respect – naar een relatief veel minder bekende schilder.