fotoVan dit soort foto’s van Noordwijk gaan er wel 14 in een dozijn, dus zo bijzonder is-tie niet. Heel veel foto’s zijn niet zo bijzonder, althans niet op het eerste gezicht. Maar als je wat verder kijkt, als je als het ware ín de foto gaat zitten kom je toch vaak iets curieus of op zijn minst iets intrigerends op het spoor. Ook hier. De protestantse kerk staat er nog steeds. Het torentje is in mijn herinnering altijd geel geweest, maar bij de laatste restauratie hebben ze het rood geverfd. Links staan 2 fietsen tegen het hek, maar er is niemand op de foto afgebeeld, terwijl het volgens de torenklok – tien voor één – toch midden op de dag is. Eén van de fietsen is misschien van de fotograaf. De lantaarnpaal midden op het pleintje is mooi ouderwets. Er is een stoepje omheen gemaakt om te voorkomen dat er zo maar iemand tegen aan rijdt, maar ze hadden dat probleem ook anders kunnen oplossen door helemaal geen lantaarnpaal zo midden op dat plein te zetten.  

Het verkeersbord erop is vreemd. Het geeft aan ‘verboden te parkeren’, maar aan wiens adres was dat verbod gericht? Er moeten toen nog weinig auto’s geweest zijn en als die er al waren konden ze toch niemand in de weg gestaan hebben. Kijk naar een foto van hetzelfde punt vanuit een andere invalshoek. Waarom zou je je goede gemeentegeld gaan besteden aan duur uitgevoerde verkeersborden die toch geen functie hadden? Nu staan de straten vol met verkeersborden met allerhande ge- en vérboden. Soms ook overbodig, als je ziet dat niemand zich er aan stoort. Maar toen kon men zuinigjes zijn, want veel verkeer was er niet en vrijwel álle borden waren overbodig geweest. Het lijkt erop dat de gemeente Noordwijk zo hoog nodig mee moest in de tijd en ruimte zocht voor het uiten van dit soort modieuze modernismen. De lantaarnpaal was de klos. Niet de verkeersdeelnemer.