Een prachtige doorkijk vanuit Duna Deli, richting Huis ter Duin met daartussen nog de Villa Haufe. Veel is verdwenen, niet in de laatste plaats de vele ensembles dennenbomen en groen struikgewas. Haufe en Duna Deli gingen door brand verloren. Het hele ensemble Huis ter Duin werd deels geamputeerd ten behoeve van weinig opwekkende nieuwbouw. Maar toch.
Dat Duna had toch wel iets Jesse had zijn talent er in gelegen en hoorde weleens dat Verloop het bouwde,vroeg nog aan de erven bewaar je bouwtekeningen maar in een zwak moment schijnt de erven het te hebben vernietigd,alles weg dat lost de problemen en materie op,de jongens van de Dancing zijn er ook niet meer heb wat biertjes met ze gedaan was toch met de hele toeristisch infra structuur fiftees tot de eind eighties een mooie romantische en drukke tijd,uit je huis vandaan rolde je de kroeg in en je kwam interessante mensen tegen,je verdiende dan niet veel met lange dagen maar het bier was goedkoop,op een of andere manier deden we het verkeerd het esthesblishment en de wereld om ons heen wilde veranderen de maak maatschappij werd een regel maatschappij,alles moest in contracten en technocratie specialisten in procedures in snelle pakken en een snelle babbel zijn de grootste schakers op het bord van het gebeuren,ze zijn nu gelukkig de drones en raketten vliegen overal rond,een hamburger op t strand kost 21e en biertje halve liter gaat richting tien pop,uit Belgie waar de europeese mededinging de kust in rep en roer brengt sturen ze families uit hun werk en habitat het zal hier ook een schok geven ,we blijken niet meer als een pion op het schaakbord,max euwe zei het al in t rembrandt hotel,…ps jan olie haak regelde in t kroft gat altijd gedoe met de knollen je had er ook touwtrekken en peha op de hoek,…de badgasten zaten boven op duin in de duinroos of zoiets de achter kees de Duitser met zijn Seinpost midget golf,…en Porque met de jazz, golden times,…comes never again back,…
nostalgie met een vleug alcohol doordrenkt 😉