sssssss.jpg

In de meidagen van 1968 stond zo ongeveer de halve wereld in brand en Noordwijk een beetje. Aanleiding voor dat laatste: de oprichting van een comité door onder andere Karel Kok onder de naam “Noordwijk voor de Noordwijkers.” De naam klonk een beetje xenofoob, maar zo was het allemaal niet bedoeld. De initiatiefnemers bepleitten alleen een bestemmingsplan voor Noordwijk (aan zee), waarin het oude karakter van het zeedorp enigszins werd beschermd met ruimte voor een rustig woon- en winkelcentrum en veel minder auto’s.

Het initiatief maakte binnen en buiten Noordwijk onmiddellijk heftige reacties los: in Noordwijk zelf ageerde het bedrijfsleven tegen Kok c.s. (er waren er zelfs die een verbanning van Kok tot ver buiten Noordwijkse dreven bepleitten). Daarbuiten liet vooral De Telegraaf de mediabom barsten, zoals gewoonlijk niet gehinderd door enige vorm van terughoudendheid, gene of waarheidsvinding. De vermelding van adres en telefoonnummer van Karel Kok was vilein en een aanzet tot hetzerigheid (die ongetwijfeld ook door De Telegraaf zo was bedoeld). Karel Kok werd bedolven onder telefoon- en brievenstroom, die we tegenwoordig zouden kwalificeren als een soortement van haatmail. En Duitse kranten kwamen van de weeromstuit tot de conclusie dat er geen vreemde badgast meer in Noordwijk geduld zou worden.

Het is alles bij elkaar een treurig verhaal dat met veel nuance (waarschijnlijk door Bert van Duijn) werd opgetekend in De Blauwdotter nr. 112 (Najaar 1999).