In de meidagen van 1968 stond zo ongeveer de halve wereld in brand en Noordwijk een beetje. Aanleiding voor dat laatste: de oprichting van een comité door onder andere Karel Kok onder de naam “Noordwijk voor de Noordwijkers.” De naam klonk een beetje xenofoob, maar zo was het allemaal niet bedoeld. De initiatiefnemers bepleitten alleen een bestemmingsplan voor Noordwijk (aan zee), waarin het oude karakter van het zeedorp enigszins werd beschermd met ruimte voor een rustig woon- en winkelcentrum en veel minder auto’s.
Het initiatief maakte binnen en buiten Noordwijk onmiddellijk heftige reacties los: in Noordwijk zelf ageerde het bedrijfsleven tegen Kok c.s. (er waren er zelfs die een verbanning van Kok tot ver buiten Noordwijkse dreven bepleitten). Daarbuiten liet vooral De Telegraaf de mediabom barsten, zoals gewoonlijk niet gehinderd door enige vorm van terughoudendheid, gene of waarheidsvinding. De vermelding van adres en telefoonnummer van Karel Kok was vilein en een aanzet tot hetzerigheid (die ongetwijfeld ook door De Telegraaf zo was bedoeld). Karel Kok werd bedolven onder telefoon- en brievenstroom, die we tegenwoordig zouden kwalificeren als een soortement van haatmail. En Duitse kranten kwamen van de weeromstuit tot de conclusie dat er geen vreemde badgast meer in Noordwijk geduld zou worden.
Het is alles bij elkaar een treurig verhaal dat met veel nuance (waarschijnlijk door Bert van Duijn) werd opgetekend in De Blauwdotter nr. 112 (Najaar 1999).
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Onder druk der omstandigheden is het nooit meer goed gekomen ,het hele verhaal speelt nu heden ten dage nog ,soms iets anders door het tijds gewricht maar de reflectie aan het water is een negatief patroon geprobeerd ontwikkeld te worden door de gene die zich geroepen voelen ,ze hebben tot nu toe er geen verstand van gehad de verpaupering en ontluistering werd toen veroorzaakt door de zich vestigden instroom en de mensen die zich zonder belangen zich met het gebeuren niet kunnen identificeren het zal allemaal met percelen en type toerist anders worden,en men zat met de problemen,misschien is het wel moeilijk in een macht positie je te verplaatsen in het gedoe van het gewone volk,er moest en nu nog altijd strijd worden geleverd en dat begrepen ze aan de voorstraat niet en er zijn grenzen dat begrijpen ze nog minder je legt het gecreëerde tekort bij burger en nering doende de actualiteit is nog zo,ondanks met zoveel jaar terug dat alles is vermarkt en economisch is geworden met waarden van bezittingen alles moest geperfectioneerd gemaakt zijn,en de psychologische druk verhoogd immers immers iedere stap kost geld,in de tijd van de Parijse revo speelde op dorp dat en de onroerend goed waarde een andere betekenis,regels heffingen en andere macht uitingen deden de rest,pootje baden werd te duur en de verblijfs toerist was ter ziele ,plots verschenen er wat yuppen en koelbox dagjes mensen,janus keek er naar en droogde te lang op,….