Blog10426: Crossley

Je trekt de sporen door het zand en in potentie lost je op en achter je verwaaien de sporen als gerimpelde schillen van t fruits der Mere,… Dylan zong het al lay lady lay over de liefde voor Sharon die jammerlijk omkwam in hippies echec en crossley bussen pruttelde stinkend of de garnalen zichzelf lage te folteren in de brei van vette olie uit klappende vet stukken die zichzelf smolten, dancing in rijen erachter zichzelf uit vindend of het zo zal blijven in der eeuwigheden,het waren de kleuren van je gedachten die zich toonden in een hoog koper ledikant en ze zagen je in het morgenlicht met het bereiken van de nacht loste facade op in andere dimensies,wat is je naam wie is je pa het tijd van het seizoen de zomer dat alles mogelijk was en vergeten de enigste optie lijkt,de zomer in de city,er liep een blauwe tram binnen op het punt dat je niet verder kon,de deuren van het koffie gebouwtje wapperde al jaren heen en weer de ruiten waren gesneuveld door de baldaat van de zelfde als die spijkers plette in de richel van de rails met schreeuwende kinderen aan de hand van nog niet werkende mamma,s die de aanrecht exploiteerde,het ging anders en het liep anders en het eindigde het zelfde zoals altijd ,daar hield niemand rekening mee,ze zijn genezen zei een manegehouder ,na de pillen die het niet doen krijg je weer duurdere pillen en daarna als het niet voldoet doen we er een kastje in met elektroden ,wat dat aangaat gaat het crescendo in zomer herfst en winter op de brommer naar Benny in de Ruigenhoek en friet met chicken wings we kennen niet langer wachten TIME WON,T LET ME,the outsiders,friet karren en foodtrucks met kermissen op 3oktober en nog steeds hutspot met zoute haring en gebakken mosselen in t westeind en george h met what is life als de rozen bloeien,…