Pension Zee en Duin zal ongetwijfeld de trots van zijn eigenaar -G. Minnee – zijn geweest, maar in november 1928 ging het jammerlijk in vlammen op.
Ervoor in de plaats kwam een pension met veel strakkere lijnen, eigenlijk een schitterend stuk architectuur, mooier nog dan zijn voorganger.
Maar schoonheid kon in Noordwijk vaak niet beklijven – tis zonde om het te schrijven. Nu staat er dit: een architectonisch gezien volstrekt neutraal gebouw met veuls te dure appartementen erin, eigenlijk niet waardig om de naam “Zee en Duin” te dragen.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Veel dank voor deze aanvullende informatie! Uit de levensgeschiedenis van mijn overleden schoonvader blijkt dat zijn overgrootvader in 1900 de grond kocht voor zijn dochter, de grootmoeder van mijn schoonvader. Op die grond werd pension Zee en Duin gebouwd. Dat werd jaren lang gerund door zijn grootmoeder. Omdat zijn grootvader al jong was overleden verdiende ze daar haar inkomen mee. Voorts schrijft mijn schoonvader dat zijn grootmoeder in 1928 in het Breloftpark ging wonen. Ik vermoed dat het pension enige tijd daarvoor aan de familie Minnee was verkocht.