vestdijk2

Simon Vestdijk wordt vandaag de dag niet meer gelezen en dat is is vooral voor de niet-lezer een groot gemis, al zal die zich daarvan niet bewust zijn. Vooral de Anton Wachterboeken, 8 in getal, vormen tesamen een meesterwerk, overigens zo toegankelijk als de pieten (wat niet van alle Vestdijkboeken kan worden gezegd).

In “De Vrije Vogel en zijn Kooien” gaat Vestdijks alter-ego Anton Wachter medicijnen studeren in Amsterdam. Hij komt op kamers  te wonen bij zijn oom Gerrit en en zijn tante Anna Haverman-Vestdijk (in het boek: oom Moos en tante Bertha).  We schrijven september 1917.

Vestdijk voelde zich geketend door het verblijf bij zijn tante en oom. Hij schreef (in “De Beker van de Min”): ‘Zijn tante haatte hij omdat zij ‘met haar geld behalve over zijn studie, zijn moeder, zijn kleren, zijn nachten, zijn manier van lopen, zijn lichtverbruik, zijn pianospel en zijn oom Moos, nu ook al iets over zijn meisjes te vertellen had.’  En aan een familielid schreef hij veel later: ‘Je hebt misschien wel eens gehoord van de homerische veldslagen die ik met tante Haverman leverde. Als student heb ik tweemaal bij haar gewoond. Zij was doodgoed, maar van een potsierlijke heerszucht.’

Tante Anna, Tante Haverman, Tante Bertha, of hoe ze ook maar heette of genoemd werd, stierf op 20 juni 1936 in Noordwijk. Aan het Langeveld nummer 29. Ik vermoed dat het hier om het adres van de verpleeginrichting Sancta Maria ging. Dat zou impliceren dat tante Anna/Bertha inmiddels van haar verstandelijke vermogens was beroofd. Blijkens de overlijdensakte was oom Gerrit of oom Moos toen al dood.

vestdijk