droog

Het lijkt me dat men nogal dicht in de gevarenzone stond, want je wist maar niet hoe de steenmassa naar beneden zou komen. Één jongen staat volkomen misplaatst te juichen bij het affreuze beeld van vernietiging. We schrijven 1981 en het is bijna drie jaar nadat het Palace Hotel door een grote brand min of meer verloren ging. ‘Min of meer’, schrijf ik, want volgens mij was er aan de restanten nog best het één en ander te restaureren geweest.

Ik stond er niet tussen, tussen het volk dat van de teloorgang getuige was. En als, dan had ik het niet met droge ogen aangezien.