Het lijkt me dat men nogal dicht in de gevarenzone stond, want je wist maar niet hoe de steenmassa naar beneden zou komen. Één jongen staat volkomen misplaatst te juichen bij het affreuze beeld van vernietiging. We schrijven 1981 en het is bijna drie jaar nadat het Palace Hotel door een grote brand min of meer verloren ging. ‘Min of meer’, schrijf ik, want volgens mij was er aan de restanten nog best het één en ander te restaureren geweest.
Ik stond er niet tussen, tussen het volk dat van de teloorgang getuige was. En als, dan had ik het niet met droge ogen aangezien.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Het staat symbool voor de traditionele badplaats in zijn Transitie naar het niets omvattende wat het nu is,de val en instorting van een imperium van het symbool waar het in het gegeven van de gevestigde orde met zijn verkoop verhaal had moeten beginnen is het met een soort Groningse klap geëindigd,het verhaal na die tijd leverde een zoeken naar concepten op die in de vergankelijkheid van de tijd oploste in een ziel loos marketing verhaal uit de race van het prijzen festival te duur voor de traditionele strandganger een spekkie voor het bekkie van de show vertonende trendy jeugd en zakelijk geslaagde entrepreneurs,ballade van de arcade van zwolsman werd een leeg plein vergeten in de besluit vorming en de niets willende burgers met hun eindeloze ziens wijze wat verpaupering en lege vlaktes gaf in de concurrentie loze strijd van de grote hotels die hun strategie omklemde met hun economische machtspositie in een veranderende markt die veeleisend blijkt,het liep allemaal zoals het scenario van de gene die de schijven op het schaakbord het zo brachten zoals het is en wezen zal,na sailor met een glas champagne en de grent met zijn disco tijdperk was na donna summer de leegloop een feit en brokkelde na de polen hotels de low budget pensions af in een remake van plomp maar vol met appartementen voor de high classe van gelukzoekers,wat losse willekeurigen evenementen moesten het op de been houden,het idee van het monte carlo van het noorden de kreten van grandeur en mondain gingen bij het opspuiten van het strand met dijk in duin farce verloren een parking daaronder is verloren en het grond water liep in kelders als souvenir van de juiste beslissingen die verkommerde in leegstand en blikvelden bij de entree naar een top locatie aan zee,…er was geen visie en planning voor een serieus masterplan,…een stoffig histories feiten verhaal verborgen in de cahiers van de laden in t taboe register,..
https://www.facebook.com/search/top/?q=john%20perkin