zomer op het strand voor het palace zo als wij zeiden gewoon het palace en een ieder in het dorp begreep wat er bedoeld werd en waar het zich bevond,het strand een zoektocht naar een exponent van de tijd dat uit monde in een dijk in duin en strand paleizen voor de happy view,badmannen uit de generatie van families die de badmannen leverde werden andere type strand werkers en strand exploitanten die het generaties op bouwde werden vervangen door managers die marketing processen in het format hebben aangeduid als de weg vooruit,het strandleven van het schepje en het emmertje de meegebrachte stretcher en windscherm zijn niet meer interresant voor hun koffie en broodje worst en het praatje met de badman,het familiestrand werd een vaag ondoorzichtig gordijn van top horeca met onduidelijk Michelin couverts die op een hoog pecunia zijn geproponeerd in het decor van een top badplaats dat een tot zover natte droom van een schreeuw in het duister van een nacht merrie is en niet tot stand schijnt te komen,het koelbox volk haalt zijn bier en worsten broodje bij de supermarkt achter de kaalslag van palace met hotel noordwijk en passage en eens bewoond jan kroonsplein,en bevolkt de stille en vrije stukken strand en heeft na het vullen de parking meters en schitterende dag en worden niet om het half uur lastig gevallen door werk studenten die daarna gaan rond dolen in de jungle van Vietnam om hun weg te gaan vinden in een structuur als ze terug komen die ze liever anders schijnen in te vullen,pony rijden is niet meer en de dumb van de afgekeurde chevrolet uit het grote conflict rijdt niet meer het strand op,de lucht van diesel en rubber banden snuiven we niet meer op,ambre solair was iets anders en de lucht van draai tabak en de peuk tussen de lippen is verdwenen in de kosmos,net zoals de man met oblies en de gene met de accordeon en op de boulevard stonden de bieten bouwers een piano orkestje die bij iedere kroeg hun bier incasseerde,…een verlaten setra bus rijdt om de vuurtoren ergens werden er schnitsels gesauterd,….mirepoix lucht hin als een gordijn lang de terrassen en julio de spaanse troubadour zong …sonio io over verloren tijden liefdes en de verganglijkheid als de bloeddruk meters op tilt slaan,..
zomer op het strand voor het palace zo als wij zeiden gewoon het palace en een ieder in het dorp begreep wat er bedoeld werd en waar het zich bevond,het strand een zoektocht naar een exponent van de tijd dat uit monde in een dijk in duin en strand paleizen voor de happy view,badmannen uit de generatie van families die de badmannen leverde werden andere type strand werkers en strand exploitanten die het generaties op bouwde werden vervangen door managers die marketing processen in het format hebben aangeduid als de weg vooruit,het strandleven van het schepje en het emmertje de meegebrachte stretcher en windscherm zijn niet meer interresant voor hun koffie en broodje worst en het praatje met de badman,het familiestrand werd een vaag ondoorzichtig gordijn van top horeca met onduidelijk Michelin couverts die op een hoog pecunia zijn geproponeerd in het decor van een top badplaats dat een tot zover natte droom van een schreeuw in het duister van een nacht merrie is en niet tot stand schijnt te komen,het koelbox volk haalt zijn bier en worsten broodje bij de supermarkt achter de kaalslag van palace met hotel noordwijk en passage en eens bewoond jan kroonsplein,en bevolkt de stille en vrije stukken strand en heeft na het vullen de parking meters en schitterende dag en worden niet om het half uur lastig gevallen door werk studenten die daarna gaan rond dolen in de jungle van Vietnam om hun weg te gaan vinden in een structuur als ze terug komen die ze liever anders schijnen in te vullen,pony rijden is niet meer en de dumb van de afgekeurde chevrolet uit het grote conflict rijdt niet meer het strand op,de lucht van diesel en rubber banden snuiven we niet meer op,ambre solair was iets anders en de lucht van draai tabak en de peuk tussen de lippen is verdwenen in de kosmos,net zoals de man met oblies en de gene met de accordeon en op de boulevard stonden de bieten bouwers een piano orkestje die bij iedere kroeg hun bier incasseerde,…een verlaten setra bus rijdt om de vuurtoren ergens werden er schnitsels gesauterd,….mirepoix lucht hin als een gordijn lang de terrassen en julio de spaanse troubadour zong …sonio io over verloren tijden liefdes en de verganglijkheid als de bloeddruk meters op tilt slaan,..