Op de Facebookpagina van de Oude Blauwe Tram kom ik deze geweldige foto tegen. Het eindpunt van de tram uit Leiden en Den Haag in Noordwijk aan Zee. De bussen op de foto markeren het moment waarop de oude Crossley’s (links) werden vervangen door de nieuwe Leylands (rechts).
Die Leyland met nummer 4171 was overigens blauw van kleur, in tegenstelling tot de doorgaans grijze kleur van zijn soortgenoten. Dat kwam omdat de kleur blauw in dit geval vooral was voorbehouden voor de bussen op de lijn Den Haag-Amsterdam en vice versa. Maar soms – zoals hier – dook zo’n blauw exemplaar dus ook wel elders, c.q. in Noordwijk op. En lijn 20 naar Haarlem was de voorloper van de latere lijn 90 (via Vogelenzang).
Er staat ook nog een telefoon op de foto waarmee je rechtstreeks een taxi kon bestellen. Bij Beuk, maar dat hebben we al eerder behandeld.
Ik neem de foto hieronder nog een keer op – gekanteld, want dan wordt-ie wat groter en scherper:
HET WAREN FIJNE BUSSEN DIE 4100 WAGENS DE 4162 EN DE 4163 WERDEN IN 1966 OF MOGELIJK ERVOOR LESWAGENS .DE INSTRUCTEUR ZAT RECHTS VAN JE EN HAD ALLEEN EEN REMPEDAAL .LATER BEGIN 1967 REDEN DE 4100 WAGENS (DE LAGE NUMMERS) OP DE NOORDWIJKER LIJN 40 EN 42 .EEN MACHTIG MOOIE TIJD .ECHT KEUN ,HEB ER MEER DAN 30 JAAR 0PGEREDEN OP DIE TWEE LIJNEN
HANS DE ZWART
De verlaten nacht bracht nog een laatste tram en brengt de melancholie man mee,die zijn strand als de hoop op verlossing brengt als hij langs de vloedlijn loopt en mijmert over t verleden dat nooit meer levend wordt.
de wereld rondt hem en de sterren boven zijn hoofd hebben geen invloed op zijn misère, zijn voeten brengen gelijk de voet sporen in t zand die achter hem worden uitgewist door de vloed die opkomt,hij zag t anders en dacht onafhankelijk,in de verte t licht en achter hem t verleden,de schemerige lichten van t verdwaalde dorp,ogen van een kind die na de zomer nog veel herfst mee maakt,een voor een verdwijnen de vogels als de winter komt en bij de lente komen ze een voor een weer terug,t lijkt simpel maar t is t niet,een regie van een genie,net als vrouwen,ze komen en ze gaan,wispelturig en niet voltooid door de natuur,liefde komt bij de nacht en smelt bij zon opkomst,molens draaien in t hoofd van de melancholie man als cirkels in een spiraal en geen begin en geen eind,de klok tikt verder en hangt aan t eind van de tunnel,sommigen kwamen en anderen waren er en waren er ook weer niet,ergens komt t leven van een zandkorrel weer terecht,…kleuren van t spectrum,zoals een wiel draait,draait de gedachte,…
Zo te lezen wil je er zo weer op 😉
alleen om er te wandelen/als de zomer begint,…