
Op het eerste gezicht lijkt er op bovenstaande foto’s niet eens zoveel veranderd. Maar bij nadere bestudering is er op de tweede foto opeens – ter rechterzijde – een mastodont van een gebouw bijgekomen. Overigens is dat het enige ‘oude’ gedeelte van Huis ter Duin dat er nog steeds staat. Zij het dat dat gedeelte nu op zijn beurt geflankeerd wordt door nog mastodontere bouwsels:


In 1910 zou dir ronding er aangezet zijn.
https:4ill23egb/H_zz_12.jpg//s23.postimg.org/
Versluierende zon achter de wolken verklaart de verandering van tijd en gewoonte aan,…herten sterven bij bosjes in de drang ze uit de duinen te knallen,…de echo van de kogels hoor je fluiten langs de vuurtoren,….en wat doen deze schepsels nu verkeerd,…zo,mooi de geweien en de ogen,…is deze de creatiefste oplossing,…wat zijn we cru,…het leer proces doen we alleen op een yesterday school en dan zijn we het vergeten,…en het melancholische op de levens avond,…voor altijd herfst,…het leven als een juffrouw van les roosters,…t eerste ,t laatste horen de herten thuis in de duinen,…misschien nee,…maar ze zijn er,…en wat hoort ergens thuis,…t kwam en t verdwijnt,…de tyd,de tydelijkheid,…de duinen aren ooit geen realiteit,…alles en veel is artificieel,…laat ze rennen,…