Van boven naar beneden zien we achtereenvolgens opdoemen: voetgangers, fietsers en automobilisten. Misschien zegt dat ook iets over de tijdsvolgorde, waarin deze foto’s genomen zijn? De bovenste de oudste, de onderste de jongste?
Blog8418: Palaceplein
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Is de datum, linksonder geschreven op de tweede kaart 1955?
Ik denk 1935. Als het 1955 was, zou het geen goed tijdsbeeld geven 🙂
Het palaceplein is nog bebouwd dus moet van voor de oorlog zij
Calisplein heten het toen rechts waar de bebouwing in als het in deze tijden nog heeft bestaan dan zal het eerst in de fifties een jazz centrum zijn geweest en dan nu een lounge music centrum ,…een uit gaan centrum die de Grent had overleefd door zijn locatie en ingetogen sfeer van impressie zee en duin,…ze,waren op de weg van dat Weense sfeertje een Tiroler bar en wat karikaturen er op met cultuur dress,…////blijft toch hoogst merkwaardig waarom het gebeuren in een modernere stijl niet is herbouwd,…wat haperde er dan aan het traject van de besluit vorming,dat je dit alleen met blik opvult…op zo een toeristische strategische plaats…er is nooit een notitie geschreven waarom Noordwijk na 1945 niet meer verder wilde met veel toeristische bouw locaties,…ze lieten teveel aan de markt over,…dan weten we het wel markt werking werkt niet en is een speeltje van technocraten,…de ambitie doelen in de kretologie waren dan wel hoog gesteld maar de uit werking was zo traag als een panda,…nog slomer eigenlijk ze kwamen in het geheel niet voor uit,…denk ook dat ze niet wisten hoe het dan wel zou hebben gewerkt,…het is wel duidelijk dat het zich zelf noemende establishment wel kwaliteit preekte maar zelf de opbouw en ontwikkelings- kennis niet heet bezeten en nog steeds heeft t instituut moeite om de wielen te laten draaien zonder het echte mechanisme los te laten verschoond van imperatieve regelgeving,.. ….door steeds bepaalde belangen in bescherming te nemen is het nu geworden wat het is geworden///niks dus,…
Het is wellicht niet toevallig dat het voormalige Calisplein niet op een acceptabele manier is herbouwd immers, de eerste vijftien, twintig jaar na de oorlog stond de overheid voor een schier onuitvoerbare opdracht; de immense verwoestingen plus een heilloze oorlog in de oost dwongen de verschillende regeringen keuzes te maken die niet per sé een schoonheidsprijs zouden krijgen.
Het was roeien met de riemen die men had plus de Marshallhulp en het welbegrepen eigenbelang van de burgers om de schouders er onder te zetten.
Echter, vanaf midden jaren zestig sloeg de architectonische stompzinnigheid toe, de platte poen kreeg het voor zeggen plus bestuurlijke bijziendheid enfin, het resultaat is bekend en consensus is ver te zoeken, ik vrees dat er nog lang blik in het blikveld zal blijven staan op Palaceplein en niet alleen daar.