Jan Elias Kikkert (1843 – 1925) was een Nederlandse lithograaf en kunstschilder die veel straatbeelden schilderde in de stad Leiden en omgeving. In het Leids Jaarboekje van 1925/1926 wordt Kikkert na zijn overlijden omschreven als een eenvoudige, bescheiden man, die zich aangetrokken voelde tot alles wat de natuur, de stad en het dorp aan schilderachtigs te bieden had. Geboren in Amsterdam op 28 juni 1843, verhuisde hij op jonge leeftijd naar Leiden, waar hij zijn eerste tekenlessen kreeg bij het genootschap ‘Mathesis Scientiarum Genitrix’. Op 17-jarige leeftijd werd hij aangenomen als leerling van G.J. Bos, lithograaf en kunstschilder te Leiden.

Kikkert werkte van 1860 tot 1869 op de tekenkamer van de zilverfabriek Kempen te Voorschoten. Daarna keerde hij terug naar Bos die het tekenen van bijwerk en de bewerking van de lithografische kleurstenen aan hem overliet. Na het overlijden van Bos werkte Kikkert voor zichzelf en voor lithograaf Trap te Leiden. Om te kunnen tekenen naar ‘levend model‘ werd hij lid van Ars Aemula Naturae, waar hij door het bestuur werd benoemd tot ‘Commissaris van Orde der tekenavonden (1875–1878). Daar viel hij op door zijn humoristische en luchtige gedrag.

Helaas werd Jan Elias Kikkert in de herfst van zijn leven getroffen door een verlamming, die hem verder tekenen onmogelijk maakte. Op 11 april 1925 overleed hij onder tragische omstandigheden. Het werk van Kikkert geeft een romantische blik op zijn omgeving en zijn tijd. Hij was iemand die de ‘moderne tijd’ weigerde op te nemen in zijn werk. Men ziet bijvoorbeeld zelden fabrieksschoorstenen in zijn werk. Elk stuk van het papier werd benut, of dit nu de voor- of achterzijde betrof. Dit leverde soms verrassende ontdekkingen op!

Hierbij de tekeningen die Kikkert in Noordwijk maakte, althans voor zo ver die zich bevinden in het Regionaal Archief voor Leiden en Omstreken.

(Bron: http://www.geschiedenisvanzuidholland.nl/ )