
Het huis oogde als een Italiaans Palazzo, onbedaarlijk van schone eenvoud of van eenvoudige schoonheid (de afgronden raampartijen en de zonneluiken deden het vooral). De geschiedenis van dit pand is hier al eerder genoegzaam aan de orde geweest. Naar verluidt was het al na de oorlog direct misgegaan met dit pand: er kwam nog een vglo in (voortgezet lager onderwijs) en daarna stond het een tijd leeg. En toen waren er plannen voor een nieuw gemeentehuis op deze plek, waartoe het alvast voortvarend werd afgebroken. Dat gemeentehuis kwam er nooit. Wat er wel kwam, wil je niet weten.

Ooit in mijn hele vroege jeugd eens een boekje gelezen wat zich afspeelde in en rond een herenhuis. Het verhaal ben ik al lang vergeten, maar het plaatje van het prachtige huis op de kaft maakte op mij een diepe indruk. Ik moet nog altijd aan dat boekje denken als ik een dergelijk huis zie.