
Weledelen Heer H. Jesse, architect, Geachte Heer Jesse, de Noordwijksche Afdeeling van den Ned. Protestantenbond heeft hier een lokaal voor Godsdienstoefeningen, dat vanaf het “Linddenplein” toegankelijk is door een poortje. Dat is thans niet anders dan een gewone vlakke deur in den muur, die eene daarachter gelegen open gang van de straat afsluit. Aangezien die deur hersteld moest worden, besloot het Bestuur, waar ik deel van uitmaak, een eenvoudig poortje te laten maken, waarop of waarboven het opschrift: “Nederl. Protestantenbond”. Daar het aantal leden klein is, laat de kas niet toe daarvoor meer dan f 50 te besteden. Men droeg aan den timmerman de Bes op, een ontwerp te maken dat hierbij gaat, doch mijns inziens niet aan eenvoudige eischen van uiterlijke evenredigheid en goeden smaak kan voldoen.
Bij gebrek aan deskundige leden in het Bestuur zou men het zeer op prijs stellen den raad te moogen (inroepen?) van een deskundige, indien voor dit bijzondere geval, dit advies kosteloos zou kunnen gegeven worden. Hopende niet al te veel van Uw welwillendheid te vergen, kom ik namens het bestuur, waarvan de heer Dorsman voorzitter is, tot u met de vraag, of U ons zoudt willen helpen. In het toestemmend geval zie ik gaarne uw antwoord met een kleine schetsteekening tegemoet. Mocht U mij willen spreken, dan verneem ik zeer gaarne Uw komst vooraf. Hoogachtend, Uw dw. Van Panhuys, Burg. v. Noordwijk.
De Afdeling Noordwijk van de Nederlandse Protestantenbond was niet erg groot, maar beschikte over één geheim wapen: burgemeester Van Panhuys was lid van deze gemeente! Toen er aan het Lindenplein een nieuwe toegang moest komen tot het lokaal, waar men bijeenkomsten hield, was van Panhuys niet te beroerd om – ondertekenend als burgemeester – de Leidse architect Hendrik Jesse aan te schrijven met het verzoek om zo’n toegang te ontwerpen. Helemaal voor niks, want de afdeling was klein, zoals gezegd en geschreven, en had er blijkbaar ook niet veel geld voor over. In zijn brief aan Jesse, die bewaard is gebleven in het Nieuwe Instituut in Rotterdam schroomde de burgemeester niet om een kat uit te delen naar de lokale timmerman De Bes (die van ontwerpen blijkbaar geen verstand had) en ook niet om te schermen met notabele Adriaan Dorsman die voorzitter was van de Afdeling.
Jesse zal gedacht hebben: ‘die vent moet ik te vriend houden’, want er staat inderdaad een poortje aan het Lindenplein op de lijst van zijn architectonische werken. Maar veel werk zal hij er niet van gemaakt hebben, want wat ik me herinner (een groen deurtje in een witte muur met daarboven ‘Protestantenbond’) was niet veel soeps. En het deurtje sneefde op enig moment ook gemakkelijk, want inmiddels is het al lang weg en veel foto’s zijn er ook niet van. Alle foto’s die ik kan vinden in het Regionaal Archief Leiden zijn hierbij afgedrukt.
De Noordwijkse afdeling van de protestantenbond was ook niet het eeuwige leven beschoren, waarop de leden misschien hadden gehoopt. De gemeente bleef klein. Zij kwam laatstelijk nog wel bijeen in de aula van de Algemene Begraafplaats aan de Oude Zeeweg, maar ook die bijeenkomsten zijn inmiddels opgehouden te bestaan (met dank aan Ron).
