soos

De Kouwe Kak in hunnie villa’s in De Zuid namen geen genoegen meer met een verpozing op een publiek terras of in een publiek restaurant, waar ook het gewone klootjesvolk wel eens een hapje nam of een biertje dronk (als het klootjesvolk daar al geld voor had). De Kouwe Kak wilde zich in eigen kring verpozen, niet gehinderd door enigerlei publieke ruis van buiten. Ze hadden er ook iets voor over: in een mum van tijd lag er 250.000 gulden (!)  op tafel en de Haagse architect Dammerman kon aan de slag. Hij maakte een prachtig gebouw in baksteen met sierlijke motieven, dat moet gezegd en geschreven. Een ware sociëteit, met een keur aan restaurants, bars, leeszalen, billiardzalen, muziekzalen, kunstzalen en kegelbanen. Het ging allang niet meer om tennis alléén: de elite zocht breder vertier om de verveling te verdrijven.

cASI

Het gemeentebestuur, in casu de burgemeester van Noordwijk – al niet minder elitair en unverschämt – liet zich graag voor dit kapitalistische karretje spannen. Ook Wicher Jacob Woldringh van der Hoop, gemeenteraadslid voor de CHU en de latere burgemeester van Katwijk, zat in het complot, naast een zakenman als Ruys, een ambachtsheer als van Limburg Stirum en een notaris als Punt.

Alles bij elkaar de Allerkoudste Kak van Noordwijk en Verre Omstreken. Het moet redelijk kil zijn geweest in Noordwijk, in die dagen.