bondje

Mijn grootvader, Piet Slats, was nauw verbonden met “Door Eendracht Verbonden”, eigenlijk de eerste vakbond van algemene snit die in Noordwijk wist door te dringen. Zijn verbondenheid bestond met name daarin dat hij de broer was van Jan Slats, die te boek stond als één der oprichters van ‘het bondje’, zoals het in de volksmond al snel bekend stond. Grootvader zelf was toen – in 1901 – pas 15 jaar oud, dus van hem zal weinig revolutionair elan te verwachten zijn geweest. Zijn broer Jan was ook pas 17, maar misschien was je toen, op die leeftijd al een stuk volwassener dan nu (ze hadden op die leeftijd zeker al vijf jaar van noeste arbeid achter de rug.

Anyhow: grootvader was met zijn 15 jaar al wel direct lid geworden van het bondje. Het kwam hem en zijn broer (en nog andere Noordwijkers, waaronder zijn neef Arie)  duur te staan, want ze werden prompt zo ongeveer geexcommuniceerd door de lokale geestelijkheid vanwege dat het een algemeen bondje was en geen katholieke vakbond. Tsja.

Het kon grootvader amper deren. Hij is nadien (bijna 80 jaar had hij nog te gaan) nooit meer ter communie geweest, ook al was de Paus al lang vergeten dattie in de ban gedaan was. Uit koppigheid. Al dik in de 90 was grootvader nog steeds lid van het bondje, had hij een hele toneelcarriere achter de rug bij HTIOS (ook onderdeelvan het bondje) en waren de jaarlijkse avonden in Royal of De Beurs nog de enige evenementen, waar hij naar toe ging. Steevast dronk hij dan één glaasje vieux te veel (3 glaasjes in plaats van 2), zodat hij altijd moest worden thuisgebracht. Hij was het oudste lid van allemaal, alle mannen van het eerste uur waren dood en begraven, de pastoor die hem had geexcommuniceerd heeft daarvoor nog moeten boeten in het vagevuur. Volgens grootvader dan.