Omdat de Belgische koningskinderen Boudewijn en Charlotte in de zomer van 1935 naar Noordwijk zouden komen als logés van toenmalig burgemeester Van de Mortel, had het het gemeentebestuur behaagt een mooi paviljoen voor ze te laten bouwen. Die kids konden natuurlijk moeizaam in zo’n rieten strandstoel of oncomfortabele strandhut worden gepropt.
De bouw verliep – precies 80 jaar geleden – vlotter dan normaal: gemeente-architect C. van Vliet (Noordwijk had een eigen gemeente-architect in 1935!) ontwierp een alleraardigst, kiosk-achtig bouwwerkje, dat in no time door aannemer Den Hollander werd opgebouwd halverwege boulevard en strand, ter hoogte van Pension Sonnevanck in de Zuid. Het strandpaviljoen zag er uit zoals een strandpaviljoen eruit zou moeten zien: een mooie raampartij onder een breed-overhangende luifel, rond van voren, vierkant van achteren. De allure van Miami Beach.
Het werd door de Belgische koningskinderen dankbaar in gebruik genomen en ook Van de Mortel liet zich er regelmatig zien. Koningin Wilhelmina en haar dochter Prinses Juliana kwamen er twee keer op bezoek. Bedoeling van dit alles was volgens een Vlaamse krant dat de kinderen fatsoenlijk Nederlands zouden leren spreken en geen ‘keuken-Vlaamsch’.
Het paviljoentje werd op enig moment weer afgebroken. Zonde en helaas. Maar een idee: als er – naar ik begrijp – nu toch weer gesleuteld gaat worden aan de Noordboulevard, dan gooi ik bij deze twee suggesties in de groep: timmer een mooie brede boardwalk op die zandhopen daar, trek die voorbij Huis ter Duin richting De Zuid en herbouw dit alleraardigste paviljoen. Verkoop er voor mijn part ijs en patat en haring in, kranten en zakken drop, maar zet het neer op een in het oog vallende plek (niet meer in De Zuid, maar in De Noord).
Noordwijk op de retro-toer: daar wordt het durrep niet slechter van!
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Deze stijl is een stuk beter dan de suikertaarten van Sjoerd Soeters. Dus eens met je voorstel!
retro is een fictie al ben ik zelf retro en heb ik net als pjotr heimwee naar de retro en kan ik net als pjotr mijn draai niet vinden in de consumptie handelingen van vandaag het moderne leven zonder scrupules en excuses of no nonsens geen bezwaar….toen speelde iets als idealen en dienst verlening of en een droombeeld een richting gevoel…zoals alleen je moeder van je echt hield en jij van je moeder …maar onze moeders zijn al vertrokken…wat blijft zijn de gevoelens en de herinneringen van toen je wakker werd en het palace hotel stond er nog en poolstar van jesse pijnigde je ogen…zo oog verblindend gvd mooi…roy big o zong mama zo gevoelig zo sensitief…ben ik dan de enige die denkt en schrijft…men heeft de weg ingeslagen naar geld en robotisering…kleurloos zonder pretenties…creëer gaten en laat het stuiven…geen uitzicht op zee en op wind molens…kalmeer de gevoelens en gedachten door janus te laten spuiten…maar doe iets…maak van rood kapje een monument en klein duimpje zijn handlanger in het bestaan gevecht en laat cohen terug komen met zijn super grote bockworsten en eet yambolaya bij blue beach… maar walk on…ga door met liefde in je hart voor het aangestoven durp,..