scan4

De serie jongensboeken “Piet Vrolijk” was wellicht populair, maar niet in mijn jeugd. Ik was van Arendsoog en Pim Pandoer en Pietje Bell. Ik had nog geen aflevering van Piet Vrolijk in me opgenomen, toen boekhandelaar Wim B. te N. bijgaand exemplaar (“Piet Vrolijk en de Valse Munters”) onder mijn neus wreef met de verlokkende mededeling “Het speelt ook in Noordwijk!”

Getriggered door zijn enthousiasme, ben ik kruiselings en snel bladerend door het boekje heengegaan. Er zitten grappige passages in: Noordwijkse agenten die zich door Piet en zijn kornuiten niet laten bedotten, een moeder die wordt gearresteerd in de rij bij een ‘vruchtkar’ aan de boulevard, ijsje zus en ijsje zo, een nachtelijke tocht door de duinen en het strand. Het boekje begint zelfs met Noordwijk, aanlokkelijk genoeg:

Heerlijk lui uitgestrekt in gemakkelijke ligstoelen koesterden vader en moeder Vrolijk in gezelschap van oom Jan, moeders broer, zich in ’t warme middagzonnetje aan het Noordwijkse strand.

Als dat de eerste regels zijn, leg je zo’n boek niet meer naast je neer.