kruis

In het pand, rechts van de Gereformeerde Kerk aan de Hoofstraat, was in mijn herinnering het Groene Kruis gevestigd. Het Groene Kruis was een instituut voor wijkverpleging van algemene, neutrale signatuur. Je had ook een Wit-Gele Kruis (katholiek)  en een Oranje-Groene Kruis (protestant). Op de ronde gevelplaat aan de muur staat ook nadrukkelijk ‘tbc-bestrijding’, want tbc (tuberculose) was indertijd – nog tot ver in de jaren zestig van de vorige eeuw – een gevreesde ziekte. De Kruisverenigingen werkten hierop al samen. Op het consultatiebureau kreeg je 3 kruisjes op je armen met een scherp pennetje. Als dat na een paar dagen niet weg was, moest je naar Posthof in Leiden om doorgelicht te worden. Want misschien had je dan wel tbc. Die kruisjes op mijn onderarm waren een soort brandmerken van de kruisvereniging. Wit-Gele kruisjes, want ik was katteliek.