Op de genealogische site van Hans Montanus staan eindeloze reeksen van Noordwijkse ingezetenen met naam en toenaam en soms ook met adres en beroep vermeld. Eindeloze reeksen, waarbinnen – als je goed leest – soms ook grote drama’s schuil gaan. Bij de familie Van Zijp, bijvoorbeeld, kom je bovenstaande reeks tegen. Lambertus en Catharina van Zijp kregen in totaal 10 kinderen, maar van die 10 stierven 5 jongens al op zeer jonge leeftijd. Allemaal heetten ze Jacob, en het moet geleken hebben alsof er een noodlot op die naam lag. De enige Jacob die iets ouder werd dan twee jaar was geboren in 1890. Alle andere jongens stierven zeer vroeg. Van hen is de oudste iets meer dan 2 maanden oud geworden.

Waar het allemaal aan lag valt uit deze reeksen niet op te maken. Vader Lambertus was huis- en rijtuigschilder, misschien waren zijn genen aangetast door de eeuwige peutluchten die hij inademde, maar ik ben geen bioloog.

Lambertus en Catharina hadden ook een dochter, Anna die niet eens één jaar oud werd. Na haar dood kwam er nog en tweede Anna, roepnaam Ans. Ans van Zijp trouwde later met ene Koster en ging in de Haagsche Vruchtenbuurt wonen. Daar kreeg ze een verhouding met iemand die bij haar een kamer huurde en niet de minste: arts/schrijver Simon Vestdijk. Met Vestdijk zou ze later gaan samenwonen in Doorn, formeel als huishoudster, maar waarschijnlijk was dat de verhouding zich daar voortzette, al was het alleen maar omdat Ans een dominant type was, die nauwelijks ruimte gaf aan een bloeiend liefdesleven van haar levensgezel. Maar alle biografen zijn altijd vaag gebleven over de verhouding die Simon en Ans hadden. De verhouding bleef tot 1966, toen Ans stierf. Daarna trouwde Vestdijk voor het eerst en kreeg nog twee zonen en een dochter.

ans