Een bagagelabel van het voormalige Pension Roozen aan de Rembrandtweg. Een wat kinderlijk uitgevoerde tekening, maar dat suggereerde misschien wel dat het pension geen arro-pretenties had en dat het bij uitstek geschikt was voor gezinnen met kinderen. Ook een vorm van bekeken marketing.
Blog5109: Pension Roozen


Wat leuk…het hotel van mijn grootvader
Op zoek naar foto’s van Pension Roozen kwam ik op deze site en heb deze originele koffer labels nog in mijn bezit. Mijn groot- en peetvader Leonardus Antonius Roozen was aanvankelijk bollenkweker maar stopte daarmee in de crisistijd rond 1930 en bouwde
met hulp van de familie dit hotel.
Ik heb dierbare herinneringen uit mijn kinderjaren: met broers en neven en nichtjes speelden en verstopten we ons in de hotelkamers en speelden ping-pong in de eetzaal gedurende de wintertijd.
Opa overleed rond 1950 en zijn drie ongehuwde dochters dreven het bedrijf nog vele
jaren. Ze verkochten het pand rond 1990 aan de Baak die het als dependance gebruikte.
Mijn eerste jongensbaantje (15 jaar) was huisknecht: koffers naar de kamers brengen, schoenen poetsen die voor de kamers stonden. Een geweldig salaris van 12,50 per week
en omgezet in een echte Agfa Clack van 25,00 gulden.
Heerlijk sentiment!