Blog4566: Verbindingen

Welke is het eerst genomen. Ik denk de bovenste. Daar staat een man met pet bij de auto met het linker-lijntje. Op de onderste foto loopt hij over de weg.
Heb ik gelijk of niet ?

mooie foto van na de oorlog dat het toerisme weer opgang komt en het strandleven zich met de toenemende welvaart zich wil vestigen in de rijen van van verdien modellen en waar zeebad de macht gijpt en mijn ouders en jan de koele voor de vuurtoren hun nering drijven want ik zie in de distant de linnen tentjes existeren in na de gloed van de zomer folklore afgewerkt in de hitte van de zon en brandend zand onder je voeten die afkoelde sissend in het milde zeewater en de dag doorkomt met ijs en limonade en de water tap voor de vuurtoren afrit waar rijen dik mensen hun water flessen vulde en de patat met bockworst bij cohen en de tijd verschrompelt in haar ouderdom proces in de materie die voorgoed vergeten is en lijkt overgenomen door veranderde culturen en denk patronen die trendy zijn in der strand der vergetelheid het al beschouwde,…moment opname van de eerste indrukken die scoorden langs het zandpad van zeereep en zand,..

Misschien iets voor een leuke expo in het Museum? De foto’s hebben ze daar al!

met wazige ogen keek je dan door de mistige ochtend nevel als je het palace plein opliep want het meeste en het mooiste zag je niet staan want het was er ook niet in de heftigste dagen hadden ze het afgebroken en het waarom was een diep gat wellicht een fixeer gedachte voor de periode daarna toen ze weer gingen slapen in hun wentelend badje van genot toen ze niet voor en achteruit hoefden te programmeren omdat minder meer ook goed voelde.hallo waar zijn we naar toe gegaan de dagen toen de regen en wind kwamen beneden van het duin afgezien in het diepe met je transistor radiootje en je puch stinkende tweetakt op mengsmering.ze die het moesten doen vonden moeilijk hun weg te vinden en riepen tegen wind in die verstomde in de stuifstorm waar je ogen schraal van worden.hadden ze in hun zelf hun gedachte geplant en dat serieus namen zodat het niet verder kwam dan de cyclus van alledag.sommigen riepen exotische namen die gelijk van de wand af schoven in het zilte nat van de te zoute zee winden.soms lag je wakker van de gierende winden die kaatste op de hoeken van de hotels bij zware herfst stormen zo dicht zat je op de wegterende gronden waar mensen die erbij horen en zitten geen mening en vat op hebben en het liefst zwijgen en vergeten zoals de over buurman bij verhuizing zijn kat vergat die ik elke dag te eten geef,heer ze begrijpen het dorp en zijn vooruit gang niet en men heeft het gehad en wil stil inslapen zoals de seizoen komen en weer gaan zo wil dit dorp geen verandering omdat het zo authentiek blijft met stuivend zand en een omvallende schutting en een muur anker die uit een oude bokking rokerij dondert voor het plas hok in de bom straat en en wat aangeschoten zeelui uit de deur bij passage komen en we bij alle winden en eb en vloedtijden niet meer begrijpen dat in de schol steeg mensen woonden en dat het postkantoor bij storm in de trek en tocht gaten tussen en achter de hotels onbereikbaar was omdat de wind je in het stof deed bijten,…en dat er nog chauffeurs waren die daar voor het rijden bij moeder v schie een piessie haalde…de vervreemding sloeg gelijk met de kleuren televisie toe,..