Het toenmalige kleinseminarie Leeuwenhorst was een ontwerp van de katholieke architect Antoon van Kranendonk. Met de bouw werd in 1958 begonnen, nadat de financiering ervan beetje bij beetje was vergaard door de beminde gelovigen van het Bisdom Rotterdam. Het staat eigenlijk in Noordwijkerhout, maar eigenlijk ook weer niet. Vanaf deze plek is het even ver naar Noordwijk als naar Noordwijkerhout, een soort niemandsland, dat ik gemakshalve maar even op Noordwijk betrek. Net zo goed als aanpalende gebouwen als het Parkhotel en De Vonk, respectievelijk van grote architecten als De Bazel en Oud.

Bij de oplevering van het geheel – zo rond 1962 – was Leeuwenhorst al ingehaald door zijn eigen geschiedenis: voortgekomen uit de ambities en idealen van het Rijke Roomsche Leven, keerden de tijden zich opeens vierkant de andere kant op met het Tweede Vaticaans Concilie, dat de aanzet gaf tot een – in de Nederlandse kerkverhoudingen – bijna zelfvernietigende modernisering.

Jongetjes die hier vanuit een ongedefinieerde ‘priesterroeping’ intern waren ondergebracht, vielen al snel van hun geloof, in ieder geval van hun roeping. Het uitzicht om priester te worden was opeens niet meer zo heel erg aantrekkelijk. Ik geloof dat Leeuwenhorst daadwerkelijk dan ook maar 5 of 6 priesters heeft opgeleverd, niet veel als je dat afzet tegen de oorspronkelijke inzet en verwachting.

Het hoofdcomplex verwerd later tot congrescentrum annex hotel. Het schoolgebouw ging ten onder en werd vervangen door reusachtige nieuwbouw, iets verder weg van het ensemble waar het oorspronkelijke deel van uitmaakte.

De hele geschiedenis van dit complex kan wel mooi samengevat worden in het gedichtje dat door een onbekende auteur werd gemaakt bij de teloorgang van het oude Kloostercomplex Leeuwenhorst:

Ter Lee, geheiligd door gebeên,

Waar is uw luister van voorheen?

Waar zijn uw kerk en kloosterzalen?

O Leeuwenhorst, wie uw terrein nog rond mag dalen,

Zal het woord herhalen:

“O IJdelheid der IJdelheên”