Hotel-restaurant Hoek aan de Noordboulevard van Noordwijk had een grote naam en een lange traditie op te houden. Familiehotel bij uitstek fungeerde het jarenlang als geliefde pleisterplaats en als markant gebouw aan zee. Toen de toeristenbusiness in Noordwijk langzaam achteruit holde ( 🙂 ) moest ook Hoek pogen het vege lijf te redden. Dat deed het door een strakke, zij het wat zielloze nieuwe aanbouw te plaatsen aan de voorkant van het gebouw in de hoop dat dit modernisme de Nieuwe Toerist zou aantrekken. Ook een vrolijke markies en een wat hoekige belettering moesten daar blijkbaar aan bijdragen. Het hielp uiteindelijk allemaal niet, hotel-restaurant Hoek is inmiddels al jaren geleden ter ziele gegaan.
Misschien had die teloorgang ook wel te maken met de verkeerde marketing die men hanteerde door het hotel en het restaurant uit te breiden met ‘coffeeshop’. In no time was alle traditie vergeven van dikke hasjwalmen, slikkers en spuiters en andere passanten, waarop men in ieder geval op deze plek niet zat te wachten. Maar ja, dat hebbie ervan: als buitenlandse touristen denken dat ‘coffeeshop’ een Nederlands woord is voor opiumschuiverij 😦
Een andere foto uit Hoeks roemruchte geschiedenis:



wijntjes was de directie,koos baksteen hield t netjes,coffeeshop liep best aardig,t paste niet meer in de tijd,en aan de wensen van de gasten,zei men toen,..toenkreeg je de heemborg,..en dat vinden we ook niks meer,..gewoon weer duinen maken misschien,..
Wijntjes had geen opvolging en Dura had grote interesse in dit en de naast liggende Seinpost en Hollander, maar alleen met Hoek erbij kon het plan (Heemborgh) worden gerealiseerd. Dus hij kocht de Wehme en verkocht zijn tent