Al op het eerste gezicht zie je al dat deze foto helemaal never nooit in Noordwijk genomen kan zijn. De malle badkleding van de kinderen, die zwarte zwerfkeien van vulkanisch gesteente en de kleur van de zee. Achterop staat “Stampate in Italia” en dan weet je het wel. Je zou alle kaarten moeten verzamelen die zijn uitgegeven van deze foto, met steeds weer andere groeten erop, uit steeds weer andere plaatsen en in steeds weer andere talen.
Hoeveel zouden de Tifosi op deze manier met deze éne kaart hebben verdiend?
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Nou, malle badkleding !? Je moest eens zien waar wij mee rondliepen op die leeftijd. Ik had best zo’n kittig badpakje willen hebben. 🙂
is deze trend pop and piazz mode. begin 1960
Li-st, je was voor schut gegaan. Je was de risee van het dorp geworden en je had met de staart tussen je benen uit de Scheveningsestraat moeten vertrekken. Kom op zeg. Ik liep ook in een door mijn oma gebreide (gebreide!) zwembroek rond, die zwaar werd van het water. Maar om in zo’n kwasi kokette uitrusting rond te dollen op het strand van Noordwijk had mij de minachting van al mijn klasgenoten opgeleverd. Ik zou zijn getraumatiseerd en tot op de dag van vandaag nog in behandeling zijn geweest bij een psychotherapeut met twijfelachtige papieren. Please, Li-st, come back to earth en laat me niet veronderstellen dat jij dat meissie bent op de photo! 🙂
Neen je loopt voor en bent te optimistisch: dit is de Lijn-Middelweeuwen en -Achterlijkheid.
Ja Pjotr, dat ben ik. Het was 1961 toen wij de zomer doorbrachten in Riviera della Versilia. Een mondaine badplaats met modieuze negozi. Het was het Noordwijk van Italië, maar dan met mooier weer. Daar speelde ik in het glinsterende zand aan de vloedlijn. Zeetje houwen, kwallen doorklieven met mijn schepje. Je kent dat wel. Op de dag dat ik mijn nieuwe badpak met strak bovenlijf en pittig pofbroekje aanhad, zag ik een jongetje lopen in net zo’n vrolijk gestreepte outfit. Kennelijk was het zijn vader ook opgevallen. “Als jij met mijn Pietro op de foto gaat krijg jij ook zo’n mooie zeilboot,” sprak de man. En ja, dat wilde ik wel, een zeilboot. Dus dadelijk mijn liefste lach opgezet en de foto werd gemaakt. Toen heb ik toch never nooit kunnen vermoeden dat ik hem hier weer terug zou zien. 🙂 🙂 🙂
mooi verhaal list,..zit net ajax te kijken,ze maken drie doelpunten,ze worden afgekeurd,zo ken je nooit iets goed doen,…zal t normale leven ook zo in elkaar steken,…de systematiek en uitspelen van de hordes,…